Uzasadnienie
W.F. pismem z dnia 20 września 2004 r., nadanym pocztą elektroniczną, zwrócił się do Szefa Służby Cywilnej w sprawie warunków zatrudnienia na stanowisku dyrektora Biura [...] w Urzędzie Patentowym RP. W piśmie tym skarżący zakwestionował dokonaną przez ten organ interpretację przepisu art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483 ze zm.) w związku z jego zatrudnieniem na powyższe stanowisko w wyniku wygranego konkursu.
Szef Służby Cywilnej pismem z dnia [...] września 2004 r., poinformował W. F. że spór z Urzędem Patentowym RP o warunki umowy zawieranej o pracę jest sporem o roszczenia ze stosunku pracy, co wskazuje na zastosowanie art. 7 ust. 2 powołanej ustawy stosownie, do którego spory ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy.
Następnie W.F., zwrócił się w tej sprawie w dniu 27 października 2004 r. z protestem i odwołaniem do Prezesa Rady Ministrów w związku z niezasadnym zastosowaniem przepisu art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej. Szef Służby Cywilnej pismo to otrzymał za pośrednictwem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pismem z dnia [...] grudnia 2004 r. podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi udzielonej w dniu [...] września 2004 r.
W dniu 14 stycznia 2005 r. W.F. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o uznanie za naruszające zasadę równości wobec prawa zastosowanie przepisu art. 48 ust. 3 ustawy o służbie cywilnej i orzeczenie o właściwości zastosowania art. 48 ust. 2 tej ustawy. Skarżący wskazał, że pismo z dnia [...] grudnia 2004 r. ze względu na jego treść należy uznać za decyzję administracyjną organu administracji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podając, że wniesiona skarga nie dotyczy decyzji, postanowienia lub innego aktu, wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1 -4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie brak jest kognicji sądu administracyjnego bowiem przedmiotowa skarga dotyczący warunków zatrudnienia na stanowisku w korpusie służby cywilnej. Przepis art. 7 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej statuuje dyrektywę, że spory o roszczenia ze stosunku pracy członka tego korpusu rozpatrywane są przez sądy pracy chyba, że ustawa stanowi inaczej. Na tym tle normatywnym uprawniona jest konstatacja, że w przypadku tej grupy zawodowej droga sądowa sensu stricto stanowi regułę, podczas gdy droga administracyjnosądowa wyjątek (por. Krzysztof W. Baran "Droga sądowa w sprawach z zakresu prawa pracy członków korpusu służby cywilnej", Praca i Zabezpieczenie Społeczne 2001/10/24).
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Analiza sprawy wskazuje, że dotyczy ona problematyki roszczeń ze stosunku pracy, co wyłącza właściwość sądów administracyjnych, gdyż do rozpoznania spraw z zakresu prawa pracy właściwe są sądy powszechne – sądy pracy i ubezpieczeń społecznych, co jednoznacznie wynika z treści przepisu art. 476 § 1 pkt 1 kpc.
Z przytoczonych powodów orzeczono jak w postanowieniu.