Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 13 maja 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 566/16

Uzasadnienie

Z. J. złożył do Rektora Uniwersytetu [...] wniosek z dnia [...] grudnia 2015 r. o udzielenie informacji publicznej w przedmiocie sposobu nabycia przez Uniwersytet [...] nieruchomości wchodzącej w skład księgi wieczystej [...] oraz o przekazanie kserokopii dokumentów stanowiących podstawę tego nabycia. Wniósł o przekazanie informacji w formie pisemnej na adres pełnomocnika.

Rektor Uniwersytetu [...] pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] poinformował, że dokumenty o które strona wnosi zawarte są w księdze wieczystej [...]. W aktach księgi wieczystej znajdują się także dokumenty dotyczące przedmiotowej nieruchomości w tym dokumenty stanowiące podstawę nabycia. Sposób udostępnienia tych informacji określa ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013 r. poz. 707 ze zm.).

Z. J. wniósł od ww. pisma odwołanie do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego stwierdzając, że jest ono decyzją odmawiającą dostępu do informacji publicznej.

Wskazanemu pismu zarzucił obrazę prawa materialnego:

1. - naruszenie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o udostępnianiu informacji publicznej oraz,
2. - naruszenie art. 14 ust. 1 i art. 13 ust. 1 wskazanej ustawy poprzez nieudostępnienie informacji w terminie i w sposób w tych przepisach przewidziany.

Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz nakazanie Uniwersytetowi [...] przekazania kserokopii żądanych dokumentów stanowiących informację publiczną.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego skierował do Z. J. pismo z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w którym poinformował stronę, że rozpatrzenie ww. odwołania jest bezzasadne, nie należy bowiem do kompetencji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Wyjaśnił jednocześnie, że kwestie dostępu do informacji publicznej regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej na decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej służy skarga do sądu administracyjnego. W przypadku nieudostępnienia informacji publicznej istnieje również możliwość złożenia skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponadto wskazał, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie jest organem wyższego stopnia w stosunku do rektora uczelni. Stosownie do art. 36 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego stwierdza m.in. nieważność uchwały organu kolegialnego uczelni lub decyzji rektora uczelni, z wyłączeniem decyzji administracyjnej - w przypadku stwierdzenia jej niezgodności z przepisami prawa lub statutem uczelni. W związku z powyższym Minister zwrócił stronie dokumentację sprawy.

Z. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...].

Stwierdził jednocześnie, że wskazane pismo jest decyzją którą zaskarża w całości. Zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] zarzuca:

1. - naruszenie przepisu art. 33 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego sprawuje nadzór nad zgodnością działań uczelni z przepisami prawa (...), a w niniejszej sprawie działanie uczelni naruszało przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej,
2. - naruszenie przepisu art. 10 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji publicznej poprzez utrzymanie w mocy odmowy udostępnienia takiej informacji w sytuacji, gdy został złożony stosowny wniosek,
3. - naruszenie przepisu art. 14 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji publicznej, poprzez brak reakcji organu nadrzędnego na nieudostępnienie informacji w terminie i w sposób w tych przepisach przewidziany.

Wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji organów obu instancji oraz zobowiązanie Uniwersytetu [...] do przekazania kserokopii żądanych dokumentów stanowiących informację publiczną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1) ppsa, wobec stwierdzenia, że nie należy ona do właściwości sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Natomiast będące przedmiotem skargi pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2 ppsa - jest jedynie skierowanym do strony pismem informacyjnym.

Pismo to nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia odmawiającego udzielenia dostępu do informacji publicznej, nie rozstrzyga też żadnej sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw lub obowiązków skarżącego. Ma ono wyłącznie charakter informacyjny.

Minister Nauki wskazuje w nim procedurę jakiej podlega wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Informuje o przewidzianych prawem możliwościach wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Z uwagi na wyżej wymienione cechy zaskarżonego pisma z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi.

Zatem skarga na przedmiotowe pismo informacyjne jest niedopuszczalna i podlegał odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.