Uzasadnienie
Sąd wyrokiem z 13 listopada 2018 r. oddalił skargę K. J. (nazwanego dalej "Skarżącym") na postanowienie Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Głównego Policji nr [...] z [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie nr [...] z [...]. Odpis sentencji powyższego wyroku doręczono skarżącemu w dniu 21 listopada 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).
Skarżący pismem z 22 listopada 2018 r. wniósł o uzupełnienie tego wyroku poprzez "dopisanie do rozstrzygnięcia merytorycznego zakresu podmiotowego, przedmiotowego sprawy rozpoznanej" oraz "poprzez uchylenie zaskarżonego orzeczenia organu". Wskazał, że Sąd rozpoznał skargę wyłącznie w części wobec nie wskazania przez organ dowodów, na których oparł się wydając zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. m.in. P. Szustakiewicz /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. P. Szustakiewicza i A. Skoczylasa, wyd. 1, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2016 i powołane tam postanowienie NSA z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13, a także postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OZ 536/13).
Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z 13 listopada 2018 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Przepisy ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w sentencji wyroku żadnego dodatkowego orzeczenia. Zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.