Uzasadnienie
J. S. wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, wniósł o przyznanie prawa pomocy.
Następnie w dniu 14 maja 2008 r. złożył osobiście przedmiotowy wniosek na urzędowym formularzu wraz z załącznikami, wskazując, że domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Skarżący podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest inwalidą i utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego, w wysokości 153 zł, jednocześnie przedstawił kopię zaświadczenia z Urzędu Pracy z dnia 13 czerwca 2007 r., iż jest zarejestrowany jako bezrobotny, z adnotacją, że zaświadczenie jest ważne do dnia 20 września 2007 r.
Skarżący wskazał też, że w chwili obecnej z ośrodka pomocy społecznej otrzymuje pomoc w formie talonów na obiady oraz zasiłek celowy na zakup żywności oraz oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i przedmiotów wartościowych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - na J. S. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi J. S. jest odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego.
Co prawda ww. przepis nie przewiduje wprost zwolnienia od kosztów strony w sprawie, której przedmiotem jest dodatek mieszkaniowy, jednakże w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że - z uwagi na rodzaj świadczenia - również strony skarżące działania lub bezczynność organów w sprawach z zakresu dodatków mieszkaniowych korzystają z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy (por. postanowienie NSA z 16.12.2005 r., sygn akt I OZ 1419/05, niepubl.). Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna i życiowa skarżącego jest bardzo trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Miesięczny dochód skarżącego stanowi jedynie zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Skarżący objęty jest pomocą przez Ośrodek Pomocy Społecznej [...]. Obecnie otrzymuje pomoc w formie talonów na obiady oraz przyznano mu zasiłek celowy na zakup żywności, w wysokości 250 zł.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz w związku z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.