Uzasadnienie
A. R. złożył w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W oświadczeniu zawartym w formularzu PPF wskazał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, nie posiada żadnych dochodów, oszczędności oraz majątku.
Do stałych kosztów utrzymania zaliczył: spłatę rat kredytu studenckiego w wysokości 300 zł miesięcznie oraz opłatę za telefon - 50 zł miesięcznie. W piśmie z dnia 17 maja 2016 r. wskazał, że nie pozostaje na niczyim utrzymaniu, a utrzymuje się z pożyczonych pieniędzy, a czasem otrzymuje od rodziny niewielką pomoc.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku skarżący nie posiada żadnych dochodów (liczy na uzyskanie stypendium doktoranckiego), otrzymał kredyt studencki, którego rata wynosi 300 zł. Obecnie utrzymuje się z pożyczonych pieniędzy oraz czasem otrzymuje niewielką pomoc od rodziny.
W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.