Uzasadnienie
Szef Agencji Bezpieczeństwa decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 KPA utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję Dyrektora Delegatury ABW w B. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 2 pkt 2 lit. c, art. 29 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 18 lutego 1994 o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, z późń. zm.), w dalszej części uzasadnienia zwanej ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, odmawiającą przyznania emerytowi policyjnemu W. K. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2008 r. W uzasadnieniu podał: W. K. zwolniony ze służby w byłym Urzędzie Ochrony Państwa w 1997 r., w związku z przejściem na emeryturę policyjną.
Złożył oświadczenie majątkowe w celu ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego w B. przy [...], za lata 2006 - 2008 r. Odmawiając przyznania prawa do tego równoważnika, organ powołał art. 2 pkt 2c, art. 29 ust. 1 i art. 30 powołanej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, z których treści wynika, że emerytom i rencistom policyjnym nie przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu, lecz występuje prawo do lokalu mieszkalnego pomocy finansowej w budownictwie mieszkaniowym. Powołał także wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 października 2008 r. sygn. akt K4/08, w którym uznano, że równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przysługuje jedynie funkcjonariuszowi w służbie czynnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, W. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. zarzucając, że organ błędnie zinterpretował brzmienie powołanej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, która to ustawa reguluje istotne uprawnienia funkcjonariuszy w tym prawo do ekwiwalentu za remont mieszkania.
W uzasadnieniu swojego żądania wypłaty ekwiwalentu za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I OSK 969/07, w którym stwierdzono, że art. 29 ust. 1 powołanej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy dotyczy uprawnień do lokalu mieszkalnego, w skład których wchodzi prawo do lokalu, o których mowa w art. 102 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 77, poz. 676 z późń. zm.), jak również prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego o którym mowa w art. 105 tej ustawy.
Zdaniem skarżącego jako emerytowanemu funkcjonariuszowi, przysługuje mu prawo do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego w wymiarze przysługującym mu w dniu zwolnienia ze służby.
W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania.
Innymi słowy sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpatrując skargę W. K. pod tym kątem, Sąd uznał, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 2 pkt 2 lit. c powołanej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy.
Z treści tego przepisy wynika, że emerytowi policyjnemu w zakresie uprawnień i świadczeń mieszkaniowych przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego, co należy rozumieć jako zagwarantowanie prawa do korzystania z otrzymanego w trakcie pełnionej służby lokalu mieszkalnego, a w wypadku funkcjonariuszy emerytowanych, którzy takiego lokalu podczas pełnienia służby nie uzyskali, przysługuje prawo do otrzymania takiego lokalu, oraz prawo do uzyskania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe.
Z treści tego przepisu natomiast nie wynika, aby emerytowanemu funkcjonariuszowi przysługiwało prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz za brak mieszkania. Prawo do takich świadczeń zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 224 maja 2002 o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, przysługuje wyłącznie pełniącym służbę funkcjonariuszom. Należy ponadto wyjaśnić, że zgodnie z art. 29 ust. 1 oraz art. 30 powołanej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy prawo do lokalu mieszkalnego następuje na zasadach określonych w przepisach funkcjonariuszy w poszczególnych ustawach pragmatycznych.
W tym stanie sprawy uznając, że wydanie zaskarżonych decyzji nastąpiło bez naruszenia prawa materialnego jak i przepisów postępowania administracyjnego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.