Uzasadnienie
L. P. w skardze na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy.
Powyższy wniosek uzupełnił składając wypełniony formularz PPF, w którym wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
We wniosku podał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jest osobą starszą, znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, do której przyczyniły się liczne schorzenia, co wiąże się ze znacznymi kosztami leczenia. Oświadczył, że oprócz mieszkania kwaterunkowego, należącego do Agencji Mienia Wojskowego, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Wskazał, że jego jedyny dochód stanowi emerytura wojskowa, która po zajęciu komorniczym jest wypłacana w wysokości 1.406,94 zł netto. Podniósł, że do jego stałych kosztów utrzymania należą opłaty za energię elektryczną - 100-200 zł, za telefon - 60-70 zł, leczenie i leki - 400-600 zł, rehabilitacja po [...] - 300 zł, spłata rat kredytu bankowego - 800 zł, spłata tzw. chwilówki - 500 zł.
Do wniosku została dołączona kserokopia decyzji o waloryzacji emerytury wojskowej z dnia [...] marca 2016 r., pisma o wysokości potrącanej kwoty z tytułu zajęcia komorniczego oraz kserokopie dokumentacji medycznej.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że skarżący jest emerytowanym żołnierzem i zajmuje mieszkanie należące do Agencji Mienia Wojskowego na podstawie decyzji przydziału osobnej kwatery stałej. Stosownie zatem do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Artykuł 245 § 1 i 3 tej ustawy stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, jedynym dochodem gospodarstwa domowego wnioskodawcy jest świadczenie emerytalne, obciążone egzekucją komorniczą, wypłacane w wysokości około 1.400 zł miesięcznie. Skarżący posiada zaległości czynszowe z tytułu zajmowanego lokalu, spowodowane pogarszającym się stanem zdrowia (kilka hospitalizacji, liczne choroby m.in. [...]). Stałe koszty leczenia, leków oraz rehabilitacji wynoszą, w ocenie strony, od 700 do 900 zł miesięcznie, spłata kredytu bankowego i chwilówek to kwota 1.300 zł miesięcznie, kwoty te przekraczają dochody strony, dlatego korzysta z tzw. chwilówek. Nie posiada majątku ani oszczędności.
W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.