Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 578/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.C. na decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, ponieważ uznał, że decyzja nie narusza prawa. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżonemu 12 lutego 2016 r.
Pismem z 22 lutego 2016 r. K. C. wniósł o uzupełnienie wyroku wskazując, że Sąd nie orzekł:
- 1. o ścisłym związku wniosku z dnia 18 października 2013 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. z wyrokiem z dnia 4 października 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1010/13, jak również o związku wydanego w dniu [...] października 2013 r. przez Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych postanowienia nr [...] wszczynającego postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji z [...] stycznia 2005 r. z wnioskiem z 18 października 2013 r. oraz pozostającą w obiegu prawnym decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...],
- 2. o braku związku okoliczności wymienionych w decyzji Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], które należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrywaniu sprawy z wnioskiem z 18 października 2013 r. o stwierdzenie nieważności i odwołaniem skarżącego z 18 sierpnia 2014 r. od decyzji Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] oraz decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...].
- 3. czy w decyzji Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] zostało naruszone prawo, jeśli nie zawiera ona wskazań co do włączenia do akt sprawy będącej w wyłącznym posiadaniu organów wojskowych decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 1996 r. nr [...] ustalającej bezpośredniego przełożonego skarżącego.
Wnioskiem z dnia 24 lutego 2016 r. skarżący powtórzył żądania wniosku z 22 lutego 2016 r., wnosząc dodatkowo o uzupełnienie wyroku poprzez wskazanie, że Sąd nie orzekł czy Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych, sporządzając decyzję nr [...] bez uprzedniego umożliwienia skarżącemu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań, naruszył art. 10 §1 - § 3 i art. 139 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku, nie zaś do ich uzasadnienia.
Strona może żądać uzupełnienia wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu, np. rozstrzygnięcia w trybie art. 152 P.p.s.a (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie II, Wolters Kluwer Polska, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, str. 340) lub co do kosztów postępowania.
Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z dnia 10 grudnia 2015 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu z uwagi na jej bezzasadność. Przepisy tej ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie orzeczenia.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.