Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do przepisu art.177 ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Natomiast zgodnie z treścią art. 175 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższa zasada nie ma zastosowania w przypadku, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zaś na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 ppsa).
W przedmiotowej sprawie, w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, A. J., wniósł skargę kasacyjną, która nie spełnia wymogów przewidzianych w treści art. 175 ppsa, tzn. nie została sporządzona ani też podpisana przez osobę do tego uprawnioną. Powyższy brak jest brakiem nieusuwalnym, który w świetle art. 175 ppsa, czyni tę skargę niedopuszczalną.
Nadmienić nadto należy, iż postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Wyznaczonemu pełnomocnikowi doręczono też odpis ww. wyroku Sądu. Jednak pełnomocnik z urzędu nie znalazł podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 21 maja 2010 r., o czym poinformował Sąd pismem z dnia 21 lipca 2010 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.