Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 sierpnia 2012 r., uzupełnionym kolejnym pismem z dnia 11 września 2012 r., skarżący wystąpił o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2012 r. w części dotyczącej użytego przez Sąd sformułowania "(...) z powołaniem się na przepis art. 66 ust. 2 Konstytucji RP oraz orzecznictwo ETS-u".
Skarżący zwrócił uwagę, że Sąd powyższego stwierdzenia użył cytując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wydany pod sygn. I OSK 2115/10, przy czym, jak zauważył dalej skarżący, w tym ostatnim wyroku Sąd II instancji w żadnym miejscu nie odniósł się do "orzecznictwa ETS-u".
W rezultacie skarżący wywiódł, że skoro z uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie nie wynika, o które konkretnie orzeczenia ETS-u chodzi, to w rezultacie powstała istotna wątpliwość wymagająca wyjaśnienia w trybie określonym w art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odpisy pism skarżącego z dnia 10 sierpnia i 11 września 2012 r. zostały doręczone pełnomocnikowi organu. Organ nie odniósł się do wniosku skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Konieczność dokonania wykładni wyroku (postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza..., s. 581; postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, LEX nr 75533).
Wykładnia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku, ale także zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać.
W postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości nie jest możliwe żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa w komentowanym przepisie, żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach (por. Komentarz do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011, wyd. IV.).
Oceniając treść wniosku M.S. należało stwierdzić, że opisane powyżej sytuacje, uzasadniające zastosowanie instytucji wykładni wyroku, w przedmiotowej sprawie nie występują.
I tak, wbrew twierdzeniom skarżącego, treść uzasadnienia wyroku z dnia 23 maja 2012 r. w sposób precyzyjny wskazuje, że w zakwestionowanym przez skarżącego sformułowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2115/10 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2010 r., którym to z kolei wyrokiem Sąd I instancji uchylił niekorzystne dla skarżącego decyzje powołując się na treść przepisu art. 66 ust. 2 Konstytucji RP oraz orzecznictwo ETS-u.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, stwierdzenie to jest w pełni zrozumiałe i nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości.
W konsekwencji, należało uznać, że wniesiony przez skarżącego wniosek o wykładnię wyroku w zestawieniu z treścią uzasadnienia tego wyroku jest niezasadny.
Z tych względów, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.