Uzasadnienie
M.F. wnioskiem z dnia [...] października 2012 r., ponowionym w dniu [...] grudnia 2012 r. zwróciła się do PGE Dystrybucja S.A. Oddział w W. o udzielenie informacji publicznej w zakresie udostępnienia kopii decyzji nr [...] z dnia [...] września 1983 r. oraz mapy stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury energetycznej posadowionej na nieruchomościach [...] i [...] położonych w miejscowości [...].
PGE Dystrybucja S.A. Oddział w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] marca 2014 r., odmówiła M.F. udostępnienia żądanych informacji, stwierdzając, że objęte wnioskiem informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nadto, że są to informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Wskazano, że odpisy żądanych decyzji mogą sporządzać organy administracji publicznej, które je wydały.
Na powyższą decyzję M.F. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji, skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego – art. 1, art. 4, art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podniosła, że żądane informacje stanowią informacje publiczne, oraz że PGE Dystrybucja S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga zarzucała też, że wydane w sprawie decyzje nie odpowiadają wymogom k.p.a., bowiem nie wskazują podstawy prawnej rozstrzygnięcia i pouczenia o środkach zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1332/14 odrzucił skargę M.F., stwierdzając, że oddział spółki akcyjnej nie może być stroną postępowania, albowiem osobowość prawną i zdolność sądową posiada tylko spółka akcyjna.
Od powyższego postanowienia M.F. wywiodła skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 637/15, uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając, że oddział spółki akcyjnej, a nawet jej organ może być traktowany jako organ w rozumieniu art. 32 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem w znaczeniu funkcjonalnym, wynikającym z charakteru wykonywanych zadań należących do zakresu zadań publicznych, co uzasadnia przyznanie mu przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, że PGE Dystrybucja S.A. Oddział w W. może być traktowany jako organ w rozumieniu art. 32 p.p.s.a., wynikającym z charakteru wykonywanych zadań należących do zakresu zadań publicznych w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Przechodząc do merytorycznej oceny, stwierdzić należy, iż istota sprawy sprowadzała się do oceny, czy żądane informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz czy w sprawie zachodzą przesłanki wyłączające, na które powołał się organ, o których mowa w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. tajemnica przedsiębiorstwa.
Podkreślić należy, iż PGE Dystrybucja S.A. Oddział w W. wykonuje zadania publiczne polegające na wytwarzaniu, przesyłaniu i dystrybucji energii elektrycznej, co przesądza, że jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W ocenie Sądu, żądane informacje w zakresie udostępnienia kopii decyzji i mapy stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury energetycznej posadowionych na nieruchomościach [...] i [...] położonych w miejscowości [...], stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.).
Oznacza to, że w sprawie zachodzą przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna nastąpić w formie decyzji zgodnie z regułami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone decyzje, zarówno decyzja z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz decyzja wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy z dnia [...] marca 2014 r., nie spełnia wymogów określonych w k.p.a. Zaskarżone decyzje nie zawierają pouczenia o środkach zaskarżenia. Nadto decyzja wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy nie zawiera rozstrzygnięcia zgodnego z katalogiem rozstrzygnięć przewidzianych w przepisach k.p.a. (art. 138 k.p.a.), co czyni ją wadliwą. Niezależnie od powyższych uchybień, stwierdzić należy, iż nie można zgodzić się z oceną, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Powyższą ocenę potwierdza w tym zakresie bogate orzecznictwo sądowoadministracyjne.
Za całkowicie bezzasadne uznać należy twierdzenie organu, iż decyzje administracyjne wydane przez organy Państwa w przedmiocie usytuowania sieci energetycznych stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Skoro przedmiotowe decyzje zostały wydane przez organy Państwa, to oczywistym jest, iż jedynie tym organom przysługiwać może ewentualnie prawo do wyłączeń określonych w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (tajemnica przedsiębiorcy).
Reasumując, z uwagi na wskazane wyżej błędy proceduralne zawarte w decyzji oraz z uwagi na naruszenie prawa materialnego – art. 1, art. 6, art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, polegające na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu tych przepisów, zaskarżone decyzje należało uchylić, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 i art. 205 ww. ustawy.