Uzasadnienie
Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącą w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 13 lipca 2009 r. ustalono, co następuje.
Wnioskodawczyni jest osobą starszą, inwalidką II grupy. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Strona utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.180 zł netto miesięcznie. Ze względu na stan zdrowia, po przebytej operacji, skarżąca ponosi stały wydatek na leki w wysokości 200 zł miesięcznie. Oświadczyła, że po uiszczeniu opłat pozostaje jej kwota 500 zł. Wnioskodawczyni nie posiada majątku.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.
Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawczynię stwierdzić należy, że spełnia ona przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Strona uzyskuje dochód w wysokości 1.180 zł netto, jednakże ponosi znaczny stały wydatek miesięczny na leki. Kwota 500 zł, która – zgodnie z oświadczeniem strony – po dokonaniu opłat pozostaje na jej codzienne utrzymanie z pewnością nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżąca obowiązana jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a nadto przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie ponieść w chwili obecnej jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.