Uzasadnienie
L. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy, uzupełnionego dodatkowym oświadczeniem z dnia 28 czerwca 2010 r., oraz z treści złożonych do akt dokumentów źródłowych wynika, że dochód miesięczny w gospodarstwie domowym skarżącego, które prowadzi wraz z żoną, wynosi łącznie 2553,22 zł netto.
Źródłem tego dochodu są świadczenia emerytalne skarżącego i jego żony, odpowiednio w kwotach: 1632, 78 zł i 920, 44 zł.
Jednocześnie wnioskodawca oświadczył, że, poza lokalem mieszkalnym o pow. 70, 3 m 2, nie posiada żadnego innego majątku ani oszczędności.
Nadto, wskazał, że cierpi na poważną chorobę, która uniemożliwia mu podjęcie dodatkowego zatrudnienia. Zaznaczył też, że osiągany dochód pozwala jedynie na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania.
W pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Otóż, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "d" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa ze skargi L. B., ponieważ przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie dotyczące prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przewidzianego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.), a więc akt administracyjny ściśle dotyczący praw ze stosunków służbowych.
Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia nie wydaje w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu.
Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ppsa, postanowiono, jak w pkt 1 sentencji.
Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
W myśl zaś art. 246 § 1 ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że wysokość osiąganego w gospodarstwie domowym dochodu, z tytułu stałych wydatków (TV, telefon, gaz, energia elektryczna, opłaty eksploatacyjne za mieszkanie), ulega każdego miesiąca zmniejszeniu o kwotę co najmniej 1170 zł, a pozostała, po odliczeniu tychże wydatków, kwota musi wystarczyć na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania (żywność, odzież, leki) dwóch osób.
Oznacza to, że L. B. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony.
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.