Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 618/16, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi E.B. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania ryczałtu z tytułu przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości, uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia [...] stycznia 2016 r. nr F-337/2016.
Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w dniu 9 stycznia 2017 r. (dowód:, zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).
W dniu 6 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik organu złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku.
Zarządzeniem z dnia 7 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika organu do usunięcia braków formalnych poprzez uzupełnienie skargi kasacyjnej o wniosek wraz z odpisem o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.).
Odpis powyższego wezwania został doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 20 lutego 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy).
W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik organu pismem, nadanym w dniu 21 lutego 2017 r., złożył wniosek o cofnięcie skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosownie zaś do treści art. 178a P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny umorzy na posiedzeniu niejawnym postępowanie kasacyjne, jeżeli strona skutecznie cofnęła skargę kasacyjną przed jej przedstawieniem wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Przy czym, w świetle art. 176 § 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna, poza wymaganiami określonymi w § 1, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tej skargi (art. 177a P.p.s.a.).
Korelacja tych przepisów wskazuje zatem, że w przypadku kolizji między oświadczeniem cofającym skargę a nieusuwalnym brakiem tej skargi, sąd rozstrzyga w pierwszej kolejności o dopuszczalności skargi kasacyjnej, a nie o bezprzedmiotowości postępowania z tytułu cofnięcia skargi kasacyjnej (zob. też B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wolters Kluwer 2016, teza 4 do art. 178(a) P.p.s.a.).
Rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi kasacyjnej jest zatem możliwe dopiero wtedy, gdy skarga ta nie zawiera nieusuwalnych braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą kasacyjną poprzez jej cofnięcie.
Skoro zatem w okolicznościach analizowanej sprawy, bezspornym jest, że Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie uzupełnił braków skargi kasacyjnej w postaci nadesłania wniosku wraz z odpisem o rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, to skarga podlegała w pierwszej kolejności odrzuceniu i w tej sytuacji rozpoznawanie wniosku cofającego skargę kasacyjną jest zbędne.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 176 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w punkcie drugim sentencji orzeczenia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.