Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] Minister Edukacji Narodowej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela (Dz. U. Nr 97, poz. 674 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] odmawiającą A. O. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 25 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1543/10 odrzucił skargę, wskazując w uzasadnieniu, że decyzja nie została prawidłowo doręczona, a tym samym nie była wprowadzona do obrotu prawnego, zaś skarga na taką decyzję jako przedwczesna, podlega odrzuceniu.
W następstwie powyższego organ doręczył skarżącej przedmiotową decyzję w dniu 25 lutego 2011 r.
Pismem z dnia 13 lipca 2011 r. A. O. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Ministra Edukacji Narodowej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1898/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. O. przywrócenia terminu do wniesienia skargi, na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r.
W uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 września 2011 r. Sąd wskazał, że 30-dniowy termin do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoczął bieg w dniu 25 lutego 2011 r. Natomiast, wbrew twierdzeniu skarżącej, organ nie miał w niniejszej sprawie obowiązku doręczania zaskarżonej decyzji jej pełnomocnikowi. Pełnomocnictwo udzielone przez A. O. w dniu 17 marca 2010 r. upoważniające r. pr. W. S. do reprezentowania skarżącej wpłynęło bowiem do Ministra Edukacji Narodowej w dniu 19 lipca 2011 r. wraz z wezwaniem do doręczenia pełnomocnikowi zaskarżonej decyzji i dopiero od tego dnia wywarło ono skutek w prowadzonym przez organ postępowaniu administracyjnym. Powyższe nastąpiło zatem już po wydaniu przez ten organ zaskarżonej decyzji oraz jej wysłaniu do strony.
Sąd podkreślił, że podnoszona przez wnioskodawcę okoliczność złożenia wspomnianego pełnomocnictwa wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2010 r. nie mogła wywołać skutku w postaci umocowania r. pr. W. S. do działania w imieniu A. O. w prowadzonym przez ten organ postępowaniu administracyjnym w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Pełnomocnictwo to jakkolwiek obejmowało swym zakresem również umocowanie do działania przed Ministrem Edukacji Narodowej zostało jednak przedłożone w związku z czynnością wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu, szerokie określenie zakresu pełnomocnictwa obejmującego możliwe postępowania nie zmienia oceny, iż jest ono skuteczne wyłącznie dla sprawy, do której akt zostało złożone – czyli w niniejszym przypadku dla sprawy sądowoadministracyjnej zainicjowanej skargą z dnia 30 marca 2010 r.
W dalszej części uzasadnienia postanowienia z dnia 30 września 2011 r. Sąd wskazał, że do uchybienia terminu doszło na skutek błędnego przekonania r. pr. W. S. co do konieczności doręczenia mu jako pełnomocnikowi A. O. zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy nie wykazał on w sposób prawidłowy umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym wspomnianą decyzją. Zdaniem Sądu, zaistniałe w tym zakresie zaniechanie ze strony profesjonalnego pełnomocnika uniemożliwia przyjęcie, że uchybił on terminowi bez swojej winy.
Z uwagi na powyższe postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1898/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z dnia 13 lipca 2011 r. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r.
Następnie w dniu 19 października 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) A. O., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na wskazaną wyżej decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podał, że w dniu 19 września 2011 r. jako pełnomocnik skarżącej otrzymał zaskarżoną decyzję. W jego ocenie, z tą datą doszło do sanowania nieprawidłowego doręczenia przedmiotowej decyzji, co otworzyło stronie możliwość jej zaskarżenia.
W odpowiedzi na skargę organ nie odniósł się do wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podkreślając jednocześnie, że w jego ocenie bezzasadne jest twierdzenie, że termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg od dnia 19 września 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi.
W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3).
Natomiast w myśl art. 153 cyt. ustawy, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek A. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu pierwotnemu terminowi do wniesienia skargi. Wskazać w tym miejscu należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1898/11, sąd przesądził, że 30-dniowy termin do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. rozpoczął bieg w dniu 25 lutego 2011 r.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej nie przywołał żadnych okoliczności, które uprawdopodobniałyby brak winy w uchybieniu terminu. Całość argumentacji strony sprowadza się bowiem jedynie do stwierdzenia, że skarga została wniesiona w terminie, licząc od daty doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi, co z kolei stoi w jawnej sprzeczności z przedstawionym wyżej stanowiskiem Sądu zawartym w orzeczeniu z dnia 30 września 2011 r. Zauważyć również należy, że ze wskazanym orzeczeniem Sądu pełnomocnik skarżącej zapoznał się już w dniu 7 października 2011 r., a zatem już od tego dnia wiedział, od jakiej daty winien być liczony termin do złożenia skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2010 r.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1 - § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.