Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1675/07, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej R. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 6/07 w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądził od Komendanta Głównego Policji na rzecz R. O. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W skardze z dnia 12 marca 2009 r. na niewykonanie powyższego wyroku, wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, R. O. wystąpił o zobowiązanie Komendanta Głównemu Policji do zwrotu zasądzonych, w pkt 2 sentencji wyroku NSA, kosztów sądowych oraz o wymierzenie mu grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim.
Pismem z dnia 19 marca 2009 r. (L.dz. NSA IO 35/09) Naczelny Sąd Administracyjny przekazał powyższą skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Warszawie do sprawy oznaczonej sygn. akt II SA/Wa 50/09, tj. do sprawy przekazanej Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarga wpłynęła do WSA w Warszawie w dniu 20 marca 2009 r., a w dniu 25 marca 2009 r. skarga ta została przekazana Komendantowi Głównemu Policji.
W uzasadnieniu skargi R. O. podał, że pomimo wezwania organu, pismem z dnia 22 stycznia 2009 r., do wykonania wyroku w części dotyczącej orzeczonych kosztów, Komendant Główny Policji pozostaje w bezczynności i nie wypłaca należnej kwoty 180 zł.
W udzielonej, w dniu 28 kwietnia 2009 r., odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że wykonanie wyroku odnosi się do tylko tej jego części, która obejmuje działania organu administracji pozostającego w jego kognicji. Zdaniem organu, wypłata zasądzonych kosztów do tego rodzaju działań nie należy, a prawo przewiduje inne tryby dochodzenia tego typu roszczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W rozpatrywanej sprawie R. O. wniósł skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w wysokości 180 zł.
Skarga na niewykonanie wyroku mająca za przedmiot orzeczenie sądu administracyjnego w zakresie zasądzonych kosztów sądowych jest niedopuszczalna. Cytowany przepis art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma bowiem zastosowania w tym zakresie, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem.
Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez Sąd prawidłowości orzeczenia w trybie art. 169 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Stosownie zaś do art. 781 § 2 k.p.c., tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Wyrok sądu administracyjnego po nadaniu klauzuli wykonalności stanowi tytuł wykonawczy, podlegający w omawianej części wykonaniu przez komornika sądowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2291/03, ONSA i WSA 2005/6/123 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1258/06, Lex 301759).
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.