Uzasadnienie
Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanego zaświadczenia ustalono, co następuje.
Skarżący odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności. Nie jest zatrudniony w zakładzie karnym. Dochód skarżącego stanowi renta rolnicza w wysokości 850 zł miesięcznie. Na skarżącym ciąży obowiązek zapłaty świadczeń alimentacyjnych na czwórkę dzieci, w łącznej wysokości 1650 zł. Po dokonaniu potrąceń ze wskazanego tytułu, wnioskodawca otrzymuje kwotę około 350 zł. Strona nie ma majątku. Zgodnie z zaświadczeniem Inspektora Działu Finansowego Aresztu Śledczego z dnia 2 lutego 2011 r., w którym skarżący przebywał przed przeniesieniem do Zakładu Karnego, na dzień 2 lutego 2011 r. wnioskodawca posiadał do dyspozycji kwotę 0,59 zł. Stan środków zgromadzonych przez wnioskodawcę w Areszcie Śledczym wynosił, na wskazany dzień, 3203,08 zł.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącego stwierdzić należy, że wnioskodawca spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawca wykazał wprawdzie środki pieniężne w wysokości 3203,08 zł, jednakże nie są to środki, którymi można swobodnie dysponować. W świetle art. 126 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.), zgromadzone środki pieniężne przekazywane są skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego. Przeznaczone są one na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie. Ze środków tych nie prowadzi się egzekucji.
Skarżący nie dysponuje aktualnie środkami finansowymi, które mógłby przeznaczyć na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Biorąc pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, wnioskodawcy należało przyznać prawo pomocy.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.