Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2018 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] października 2016 r. w sprawie odmowy wypłaty policjantowi J. K. dodatku z tytułu wysługi lat za okres trzech lat wstecz, w związku z zaliczeniem do tej wysługi dotychczas nieudokumentowanych okresów zatrudnienia.
W uzasadnieniu rozkazu Komendant Wojewódzki Policji wskazał co następuje:
Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] zaliczył [...] J. K. do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego, wnioskowany przez zainteresowanego okres pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców od dnia [...] lutego 2002 r. do dnia [...] września 2009 r. W rozstrzygnięciu tym organ ustalił także, policjantowi na dzień przyjęcia do służby - to jest na dzień [...] lipca 2012 r. łączną wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego: 10 /dziesięć/ lat, 5 /pięć/ miesięcy, 5 /pięć/ dni i określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] lipca 2012 r. w wysokości 10 %.
Raportem z dnia [...] grudnia 2015 r. policjant zażądał wypłaty należności za trzy lata wstecz, z tytułu zaliczenia wyżej wskazaną decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego, dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym. Domagał się również wydania w tej sprawie decyzji.
Niniejsza sprawa została rozstrzygnięta wydaniem przez Komendanta Powiatowego Policji w [...] w dniu [...] października 2016 r. decyzji odmawiającej wypłacenia J. K. dodatku z tytułu wysługi lat za okres trzech lat wstecz w związku z zaliczeniem do tej wysługi dotychczas nieudokumentowanych okresów zatrudnienia. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 107 Kpa oraz art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz. U. z 2015 r. poz. 355 - ze zm.) i § 4, § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1236).
W wyniku odwołania od decyzji z dnia [...] października 2016 r., sprawę rozpoznał Komendant Wojewódzki Policji w [...], który rozkazem personalnym z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. uchylił decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w całości i umorzył w całości postępowanie pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wypłaty J. K. dodatku z tytułu wysługi lat za okres trzech lat wstecz w związku z zaliczeniem do tej wysługi dotychczas nieudokumentowanych okresów zatrudnienia.
Na skutek skargi J. K., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 71/17 uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] października 2016 r. (wyrok prawomocny). W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawarł wytyczne dla organu drugiej instancji, co do dalszego postępowania.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na skutek powyższego wyroku, Komendant Wojewódzki Policji rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2018 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] października 2016 r. w sprawie odmowy wypłaty dodatku z tytułu wysługi lat za okres trzech lat wstecz, w związku z zaliczeniem do tej wysługi dotychczas nieudokumentowanych okresów zatrudnienia.
Komendant Wojewódzki Policji przytoczył treść art. 106 i art. 101 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Wskazał, iż dalszy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w Policji nie wymaga wydania odrębnej decyzji. Ustawodawca w odmienny sposób określił kwestie terminu, od którego należy liczyć okres wysługi lat oraz terminu, od którego należy się policjantowi wyższe wynagrodzenie z tytułu wzrostu wysługi lat. Pierwszy z tych terminów rozpoczyna bieg od momentu, w którym został nawiązany stosunek służbowy.
Z kolei bieg terminu, od którego możliwe jest podwyższenie uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, jest określony w art. 106 ust. 1 ustawy o Policji. Przepis ten wskazuje, że zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. Okoliczność ta jest więc zdarzeniem mającym znaczenie dla sytuacji w przyszłości. Podkreśla to przepis art. 106 ust. 1 ustawy o Policji akcentując, że okoliczności muszą uzasadniać zmianę. Tym samym zdarzenie powodujące zmianę, jeśli jest zasadnie umotywowane, powoduje skutki na przyszłość. Rozstrzygnięcie co do zmiany uposażenia nie może więc tworzyć skutków w przeszłości. Przyjąć zatem należy, że skoro postępowanie w sprawie weryfikacji ustalonej już policjantowi wysługi lat zostało wszczęte w określonym dniu, to zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o Policji, dopiero z tym dniem powstały okoliczności uzasadniające zmianę uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Wcześniej organ nie mógł zmienić wysokości uposażenia, ponieważ nie posiadał wiedzy o zdarzeniach powodujących zmianę.
Zatem organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż wobec wszczęcia przez [...] J. K. w dniu [...] listopada 2015 r. postępowania w sprawie zaliczenia do wysługi lat okresu pracy od dnia [...] lutego 2002 r. do dnia [...] września 2009 r. w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców, to zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o Policji, dopiero w tym momencie zaistniały okoliczności pozwalające na wzrost uposażenia.
J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wyżej opisany rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., wnosząc o jego uchylenie, względnie stwierdzenie jego nieważności.
Powyższemu rozstrzygnięciu zarzucił:
- 1) rażące naruszenie prawa materialnego - § 5 pkt 2, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, poprzez błędna wykładnię i w następstwie niezastosowanie tych przepisów;
- 2) naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie dyspozycji art. 106 ust.1 ustawy o Policji, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, sprzeczne w ocenie skarżącego linią orzeczniczą sądów administracyjnych, zgodnej z § 5 pkt 2 wskazanego wyżej rozporządzenia MSWiA z dnia 6 grudnia 2001 r.;
- 3) naruszenie przepisów o przedawnieniu, to jest art. 107 ustawy o Policji;
- 4) naruszenie dyspozycji art. 107 § 3 Kpa, poprzez wadliwe uzasadnienie faktyczne i prawne skarżonej decyzji oraz nieuwzględnienie linii orzeczniczej sądów administracyjnych;
- 5) naruszenie zasad procesowych określonych w art. 7 i art. 8 Kpa, poprzez całkowite zignorowanie interesu strony w postępowaniu oraz pominiecie dokonań judykatury w tym zakresie;
- 6) naruszenie zasady procesowej określonej w art. 6 Kpa, poprzez uchylenie się przez organ II instancji od reformatoryjnego rozstrzygnięcia a tym samym działanie na szkodę skarżącego.
W uzasadnieniu skargi J. K. wskazał na orzeczenia sądów administracyjnych o sygn. akt: VIII SA/Wa 78/16; III SA/Gd 293/13; VIII SA/Wa 78/16; II SA/Wa 1552/14; I OSK 206/13; VIII SA/Wa 630/13; III SA/Gd 437/13; II SA/Wa 1098/15; III SA/Lu 246/15; II SA/Ke 740/12; I OSK 2323/13; VIII SA/Wa 78/16.
Wskazując na te orzeczenia, skarżący twierdzi, że w jego przypadku roszczenie z tytułu wzrostu wysługi lat uległo przedawnieniu za okres od [...] lipca 2012 r. (dzień przyjęcia do służby w Policji) do [...] grudnia 2012 r. Zatem żądanie wypłaty świadczenia za okres, za który ono nie uległo przedawnieniu jest zasadne.
W odpowiedzi na skargę, Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego.
Zaznaczył, iż wobec faktu wszczęcia przez J. K. w dniu [...] listopada 2015 r. postępowania w sprawie zaliczenia do wysługi lat okresu pracy od dnia [...] lutego 2002 r. do dnia [...] września 2009 r. w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców, to zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o Policji, dopiero w tym momencie zaistniały okoliczności pozwalające na wzrost uposażenia, a nie jak zarzuca strona - zgodnie z art. 107 § 3 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, iż ponieważ skarżący wniósł o rozpoznanie niniejszej skargi w trybie uproszczonym i organ nie oponował przeciwko temu wnioskowi, to zgodnie z art. 119 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa może być w tym trybie rozpoznana przez sąd administracyjny.
Wskazać także należy, iż zgodnie z art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu, wiąże w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Naruszenie przez organ drugiej instancji w zaskarżonym rozkazie powyższego przepisu, musiało skutkować uchyleniem tego rozkazu.
W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 71/17 wskazał wytyczne dla organu drugiej instancji, co do dalszego postępowania: "Organ odwoławczy utożsamia bowiem kwestię ustalenia terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat z kwestią nabycia prawa do dodatku z tytułu wysługi lat za okres trzech lat wstecz. Zdaniem Sądu kwestie te należy odróżnić. I tak ustalenie terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat dotyczy problemu wymagalności roszczenia, natomiast kwestia nabycia prawa do tego dodatku za okres trzech lat wstecz (od daty [...] listopada 2015 r. – tj. od daty złożenia przez funkcjonariusz raportu o wliczeniu do stażu pracy okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców) dotyczy problemu przedawnienia roszczeń.
Zatem w decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. organ orzekł o wymagalności roszczenia, uznając, że jest ono wymagalne od [...] listopada 2015 r., o czym wprost stanowi uzasadnienie tego rozkazu. Organ nie orzekał natomiast o przedawnieniu tego roszczenia."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznający skargę dotycząca rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., związany jest treścią art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To związanie Sądu jak i organu wynika wprost z brzmienia powyższego przepisu. Zatem rozpatrując niniejsza skargę, w pierwszej kolejności należy zbadać, czy organ wykonał wytyczne zawarte w wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 71/17.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiedź na to pytanie jest negatywna.
Komendant Wojewódzki Policji rozpatrując ponownie niniejsza sprawę wskazał i szeroko uzasadnił dlaczego uznał, iż w niniejszej sprawie należy stosować art. 106 ust. 1 ustawy o Policji i na tej podstawie uznał za zasadne rozstrzygniecie organu pierwszej instancji, odmawiające uwzględnienia żądania skarżącego - wypłaty zwiększonego uposażenia z trzy lata wstecz od dnia wydania decyzji o uznaniu wzrostu tego uposażenia.
Komendant Wojewódzki Policji nie ustosunkował się natomiast do wskazanej w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 listopada 2017 r. kwestii przedawnienia.
We wskazanym wyżej wyroku z 10 listopada 2017 r., jak i w wyroku niniejszym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przesądził sprawy (w niniejszym wyroku z uwagi na treść art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest to nadto możliwe).
W orzecznictwie, zagadnienie zastosowania w niniejszej sprawie art. 106 czy art. 107 § 3 ustawy o Policji nie jest jednolite. Wystarczy porównać chociażby wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 206/13, z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 1340/13 z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 1838/13.
Dlatego organ winien przede wszystkim wykonać zalecenie zawarte we wskazanym wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 71/17, dotyczące rozważenia zagadnienia przedawnienia (to jest art. 107 § 3 ustawy o Policji).
Wykładni § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, należy dokonywać z uwzględnieniem treści art. 106 i 107 ustawy o Policji, które znajdują się w rozdziale 9, regulującym kwestie uposażenia i innych świadczeń pieniężnych policjantów. Zgodnie z art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę. Przepis art. 107 ust. 1 ustawy o Policji określa, że roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Rozstrzygnięcie czy w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy znajduje zastosowanie przepis art. 107 ust. 1 tej ustawy wymagało więc - jak słusznie zauważył WSA - rozważenia, kiedy roszczenie policjanta z tytułu wzrostu uposażenia zasadniczego staje się wymagalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 119, art. 132, art. 153 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.