Uzasadnienie
Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy własny rozkaz personalny z dnia [...] października 2014 r. nr [...], którym to rozkazem odmówiono J. K. wypłaty uzupełnienia nagrody rocznej za 2013 r. Jako podstawę materialnoprawną organ wskazał art. 112 ust. 1 pkt 2, art. 113a ust. 8 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675 ze zm.).
W motywach uzasadnienia organ podał, że J. K. został zwolniony ze służby z dniem [...] lutego 2013 r., a następnie przywrócony do służby z dniem [...] kwietnia 2014 r., w wyniku uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 733/13, rozkazów o zwolnieniu ze służby. Organ wskazał, że w związku ze zwolnieniem ze służby funkcjonariuszowi za 2013 r. wypłacono nagrodę roczną proporcjonalnie do okresu służby w danym roku, w wysokości 2/12 miesięcznego uposażenia. Organ przywołał i przytoczył treść art. 46 ust. 5 ustawy o Straży Granicznej i stwierdził w konkluzji, że właściwym wydaje się wliczenie 6-miesięcznego okresu do nagrody rocznej ustalonej za rok, w którym nastąpiło przywrócenie do służby (2014) i realizacja tych uprawnień nastąpi w 2015 r.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi J. K. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, kwestionując odmowę wypłaty nagrody rocznej za 2013 r. pomimo przywrócenia go do służby w 2014 r., skarżący zarzucił organowi brak poszanowania praw obywatelskich.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w wyniku przywrócenia skarżącego do służby wypłacono mu świadczenie za okres 6 miesięcy i okres ten został zaliczony do stażu służby. Wskazał ponownie, że wypłata za ten okres nastąpi w decyzji o przyznaniu nagrody rocznej za 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim podkreślić należy, iż przedmiotem sprawy była nagroda roczna dla przywróconego do służby funkcjonariusza Straży Granicznej za 2013 r. a nie za 2014 r.
Zgodnie z art. 112 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1402 ze zm.), funkcjonariuszowi przysługują nagrody roczne. Natomiast art. 113a ust. 1 i ust. 8 tej ustawy stanowi, że funkcjonariuszowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości 1/12 uposażenia otrzymanego w roku kalendarzowym, za który nagroda przysługuje, a wypłata nagrody rocznej następuje nie później niż w ciągu trzech pierwszych miesięcy kalendarzowych następujących po roku, za który przysługuje nagroda.
W sprawie bezsporne jest, że skarżącemu za 2013 r. wypłacono proporcjonalnie tę nagrodę w wysokości 2/12, z uwagi na zwolnienie go ze służby z dniem [...] lutego 2013 r.
Istota sprawy i żądania skarżącego dotyczyły wypłaty nagrody rocznej uzupełniającej za 2013 r., tj. za okres od daty zwolnienia ze służby ([...] luty 2013 r.) do dnia [...] grudnia 2013 r., w związku z przywróceniem skarżącego do służby z dniem [...] kwietnia 2014 r. Podkreślić należy, iż zaskarżone decyzje w ogóle nie odnoszą się do kwestii, czy za okres pozostawania poza służbą w 2013 r., to jest za okres od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] grudnia 2013 r. skarżącemu przysługuje, czy też nie, nagroda roczna w wysokości 10/12 (proporcjonalna). W wydanej przedmiotowej decyzji organ nie zajął żadnego stanowiska w przedmiocie, czy organ okres ten zalicza skarżącemu, czy też nie, do okresu służby za który przysługuje nagroda roczna. Brak tych podstawowych ustaleń, w efekcie uniemożliwia Sądowi kontrolę zaskarżonych decyzji. Samo przytoczenie przepisu art. 46 ust. 5 ustawy o Straży Granicznej i wskazanie, że skarżącemu za okres pozostawania poza służbą przysługuje świadczenie pieniężne w wysokości 6-miesięcznego uposażenia nie uzasadnia, dlaczego organ odmówił skarżącemu przyznania proporcjonalnej nagrody rocznej 10/12 za okres pozostawania poza służbą w 2013 r.
Ponownie rozpoznając sprawę, organ stosownie do art. 107 § 2 k.p.a., uzasadni decyzję zgodnie z zasadami obowiązującego prawa. Wskaże, czy okres pozostawania poza służbą (10 miesięcy w 2013 r.) zalicza skarżącemu do okresu służby, uprawniającego do przyznania nagrody rocznej czy też nie. Wyjaśni, na jakiej podstawie prawnej i dlaczego omawianego okresu nie zalicza jako okresu uprawniającego do nagrody rocznej. Jednocześnie wskaże, dlaczego przyznanie nagrody rocznej za okres pozostawania poza służbą organ odracza na 2015 r. oraz, czy odroczenie dotyczy nagrody za 2013 r., czy też za 2014 r.
Z uwagi na istotne wady zaskarżonej decyzji polegające na braku jej uzasadnienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.