Uzasadnienie
M. D. 8 kwietnia 2016 r. wniosła skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Wyższej Szkoły [...] w W. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego i zwrotu wypłaconych stypendiów. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, że nie jest w stanie zapłacić kwoty, jakiej żąda od niej uczelnia.
Pełnomocnik organu nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dodać należy, że postanowieniem z dnia 9 maja 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, i jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.).
Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych, przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie.
W ocenie Sądu, skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania wykonania. Nie budzi wątpliwości, że zwrot kwoty 5.560 zł, zwłaszcza w kontekście postanowienia z dnia 9 maja 2016 r. o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym m.in. zwolnienie od wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 200 zł, przekracza możliwości finansowe skarżącej. Okoliczność ta wskazuje na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jako jednej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej – wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.