Uzasadnienie
M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] o zwolnieniu ze służby w policji z dniem [...] grudnia 2014 r. Skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia argumentując, że w sprawie zachodzi podstawowa przesłanka w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek wskazała, że zaskarżone rozstrzygniecie zostało oparte na dowodach, które nie tylko są ze sobą sprzeczne, ale także nie zostały wzięte pod uwagę okoliczności nieistniejące takie jak ukaranie skarżącej mandatem w dniu [...] kwietnia 2010 r., które ukaranie w dniu wszczęcia postępowanie uznawane było za zgodne z obowiązującymi przepisami za niebyłe. Skarżąca podniosła, że nawet gdyby zaskarżone rozstrzygnięcie okazało się wadliwe będzie ona miała trudności, aby udowodnić w środowisku policyjnym i lokalnym, że jest osobą godną zaufania. Zaznaczyła, że zwolnienie ze służby związane jest ze zdarzeniami sprzed lat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powołana jako p.p.s.a. po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższego, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno wskazywać na konkretne okoliczności, które zdaniem strony świadczą o wystąpieniu w sprawie wskazanych wyżej przesłanek ustawowych.
Ponadto ponieważ Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia.
Dokonując pod tym kątem oceny zasadności wniosku należy uznać, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę majątkowa lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W szczególności argumentem takim nie może być uwzględnienie przy ocenie sprawy zdarzenia z [...] kwietnia 2010 r., gdyż w żaden sposób nie wskazuje ono na skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto w rozpoznawanej sprawie, co istotne, mamy do czynienia z rozstrzygnięciem, którego skutkiem jest zwolnienie strony ze służby w policji.
Zauważyć należy, że samo zwolnienie ze służby nie jest czynnością nieodwracalną, ponieważ stosownie do art. 42 ust 1 i 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r., Nr 287, poz. 1687 ze zm.) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc.
Reasumując skoro skarżąca nie odniosła się w żaden sposób do powyższych przesłanek, a jedynie sformułowała zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.