Uzasadnienie
W sprawie o sygnaturze akt II SA 2029/01 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 lutego 2002r. oddalił skargę K. T. w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza celnego w okresie służby przygotowawczej.
W dniu 31 grudnia 2003r. K. T. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem. W treści skargi przywołała nieobowiązujący art. 211 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 405 Kodeksu postępowania cywilnego, wskazując tym samym na właściwość sądu administracyjnego. Przytoczyła wyrok NSA z dnia 3 lutego 1993r. II SA 2449/92 podając, że w wypadku gdy podstawa wznowienia odnosi się zarówno do decyzji administracyjnej, jak i do wyroku sądu administracyjnego utrzymującego tę decyzję w mocy, właściwy do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest sąd administracyjny.
Podnosząc zarzut nieważności decyzji z dnia [...] maja 2001r. i [...] czerwca 2001r. wydanych przez Prezesa GUC w jej sprawie, stwierdziła, że wydano je,,(...)w celu bezprawnego wydalenia mnie ze służby dla uzyskania być może korzyści materialnych", z pominięciem jakiejkolwiek procedury. Decyzje te nazwała "nieaktami" i w dalszej części skargi zaprezentowała szereg tez orzeczeń organów administracji, Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego, które zdaniem skarżącej wskazują na trafność jej stanowiska. Nie wskazała natomiast żadnej ustawowej podstawy wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył. co następuje:
Wyjaśnić należy, że w związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późno zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 01 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Stosownie do treści art. 280 § l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Oznacza to, że po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania, sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych, toteż skarżący zobowiązany jest wykazać w niej - pod rygorem odrzucenia skargi - przesłanki dopuszczalności wznowienia. Zatem ustawa wymaga oparcia skargi na ustawowej podstawie oraz podania okoliczności, w odniesieniu do których sąd stwierdza zachowanie terminu.
Skarżąca w treści skargi nie zawarła żadnej z wymienionych wart. 271 - 274 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstaw wznowienia postępowania. Nazwanie skargi "skargą o wznowienie postępowania" nie czyni zadość treści cytowanego wyżej art. 280 § 1. Skarga nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.