Uzasadnienie
P. Sp. z o. o. w W. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych, poprzez zaprzestanie przetwarzania bez podstawy prawnej danych biometrycznych swoich klientów.
W dniu 13 lipca 2015 r. strona skarżąca zwróciła się do organu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swoje żądanie, strona skarżąca podniosła, iż zrealizowanie decyzji organu poprzez usunięcie uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych na etapie postępowania spowoduje zaprzestanie świadczenia względem członków umowy w sposób, w jaki został przez nich wybrany. Ponadto, dla zapewnienia niezakłóconego funkcjonowania kontroli wejść do klubów Spółki niezbędne byłoby zatrudnienie dodatkowych pracowników obsługi i "tradycyjne" weryfikowanie uprawnień poprzez wyrobienie i okazywanie kart członkowskich, dokumentów tożsamości i weryfikację w systemach informatycznych Spółki uprawnień członkowskich destynatariuszy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.
Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/2004, publ. LEX nr 281811).
Analiza powołanych przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych [...] lutego 2015 r. nr [...]. W ocenie Sądu, z podanych przez stronę skarżącą okoliczności nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji, rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody.
Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że strona skarżąca nie określiła konkretnie i w sposób wymierny, jak znaczącą szkodę może ponieść. Podniosła jedynie, że usunięcie uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych na etapie postępowania spowoduje zaprzestanie świadczenia względem członków umowy w sposób, w jaki został przez nich wybrany. Ponadto, dla zapewnienia niezakłóconego funkcjonowania kontroli wejść do klubów Spółki niezbędne byłoby zatrudnienie dodatkowych pracowników obsługi i "tradycyjne" weryfikowanie uprawnień poprzez wyrobienie i okazywanie kart członkowskich, dokumentów tożsamości i weryfikację w systemach informatycznych. Należy mieć jednak na uwadze, że strona skarżąca nie wskazała konkretnych danych, pozwalających ocenić Sądowi, że wielkość ewentualnej szkody może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.