Uzasadnienie
A. P. wraz ze skargą na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych studentów złożyła w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Powyższy wniosek uzupełniła, składając wypełniony formularz PPF.
Wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z małoletnim synem (ur. w 2004 r.), jest osobą niepełnosprawną, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Podała, że jej sytuacja materialna jest trudna - obecnie nie pracuje, ma na utrzymaniu syna, który uczy się w szkole podstawowej, a na dochód gospodarstwa domowego składa się zasiłek rodzinny w kwocie 124 zł, dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka - 193 zł, stypendium socjalne - 550 zł oraz 500 zł z programu rządowego 500+ - łącznie 1.367 zł.
Do stałych kosztów utrzymania zaliczyła opłaty za mieszkanie - 850 zł, podnosząc, że pozostałą kwotę przeznacza na codzienne utrzymanie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku skarżąca jest osobą niepełnosprawną, nie pracuje (studiuje), a na dochód gospodarstwa domowego w wysokości 1.367 zł składa się zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem z tytułu samotnego wychowywania dziecka, stypendium socjalne w kwocie 550 zł oraz 500 zł z programu rządowego 500+. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie wypada po około 683 zł miesięcznie. Z tej kwoty są ponoszone opłaty za mieszkanie w wysokości około 850 zł oraz koszty codziennego utrzymania dla dwóch osób.
W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i syna.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.