Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] października 2015 r., którą to decyzją orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej – M. K. z dniem [...] września 2015 r.
Jako podstawę materialnoprawną organ podał art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i ust. 7, art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 i ust. 4ca ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 149 ze zm.).
W uzasadnieniu wskazał, że pozbawienie M. K. statusu osoby bezrobotnej nastąpiło w związku z podjęciem przez nią nauki w systemie dziennym stacjonarnym w Niepublicznym Policealnym Studium [...] w [...], od dnia [...] września 2015 r. Stwierdził, że powyższa jednostka nie jest szkołą dla dorosłych, ale dla młodzieży i kształcenie w zawodzie technik [...] odbywa się w systemie stacjonarnym. Podkreślił, że o typie szkoły nie decyduje plan zajęć, a status nadany szkole. Wyjaśnił, że zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji (...), podjęcie nauki w systemie stacjonarnym stanowi przeszkodę w zachowaniu statusu osoby bezrobotnej.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M. K. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie, zmianę zaskarżonej decyzji, skarżąca wskazywała, że uczniowie w studium [...] w [...] są ustawowo pominięci w ubieganiu się o pomoc w zakresie przyznania stypendium szkolnego. Nadto, że organy świadomie i celowo uniemożliwiają jej uzyskanie pomocy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że uzyskał informację od Dyrektora Niepublicznego Policealnego Studium [...] w [...] dotyczącą statusu szkoły.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu sprowadzała się do oceny, czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania jej statusu osoby bezrobotnej w związku z podjęciem nauki w systemie dziennym, stacjonarnym od dnia [...] września 2015 r..
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 645 ze zm.), między innymi bezrobotnym jest osoba "nieucząca się w szkole z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych".
W ocenie Sądu, trafnie zatem uznał organ, że skoro skarżąca jest osobą uczącą się w szkole, utraciła status osoby bezrobotnej stosownie do cytowanego wyżej art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Jak wynika z akt sprawy – pisma Dyrektora Niepublicznego Policealnego Studium [...] w [...] z dnia [...]listopada 2015 r. nr [...], szkoła, do której uczęszcza skarżąca od dnia [...] września 2015 r., ma status niepublicznej szkoły policealnej dla młodzieży (vide: k-9, k-16 akt adm.). Kształcenie w zawodzie technik [...] odbywa się w systemie stacjonarnym. W związku z tym, że M. K. podjęła naukę w systemie stacjonarnym w szkole niebędącej szkołą dla dorosłych (bezsporne) przestała spełniać przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż bez znaczenia dla oceny zasadności skargi pozostaje okoliczność, kiedy odbywa się nauka (w jakich dniach i godzinach). O kwalifikacji rodzaju szkoły decyduje status nadany szkole, a nie plan zajęć.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.