Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1 -3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Tymczasem przedmiotowa sprawa dotyczy postanowienia wydanego w związku z wniesieniem zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie udzielenia informacji dotyczącej nieruchomości gruntowej położonej w W., przy ul. [...].
Stanowisko organu wyższej instancji podejmowane na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. (postanowienie) ma charakter wpadkowy (incydentalny) i nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego, ponieważ art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), nie przewiduje tego rodzaju postanowienia jako przedmiotu zaskarżenia (por. wyrok z dnia 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt IV SA 1866/00 - publ. ONSA 2002, Nr 4, poz. 144).
Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. warunkuje wprawdzie wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji.