Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2020 r. Zarząd Dzielnicy [...] (dalej: "organ"), działając na podstawie m.in. § 4 pkt 1 i § 22 ust. 5 w związku z § 22 ust. 2 pkt 3 i § 24 ust. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.), dalej: "uchwała nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r." podjął uchwałę nr [...], mocą której rozstrzygnął o niezakwalifikowaniu i nieumieszczeniu R. J. (dalej: "wnioskodawca", "skarżący") na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony (§ 1). Wykonanie uchwały powierzył Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] (§ 2). Określił, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 3).
W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca w dniu [...] maja 2019 r. wystąpił o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony z zasobu [...]. Podał, że prowadzi 4-osobowe gospodarstwo domowe razem z małoletnimi dziećmi: S. J., R. J. i J. J., które wychowuje samotnie. Zgodnie z postanowieniami Sądu wnioskodawca jest przedstawicielem ustawowym ww. dzieci, a miejscem ich zamieszkania jest każdorazowe miejsce zamieszkania wnioskodawcy.
Organ zaznaczył, że z pisma Kuratora Sądowego z dnia [...] czerwca 2019 r. wynika, iż sytuacja rodzinna wnioskodawcy i jego małoletnich dzieci jest znana Sądowi - w rodzinie jest prowadzony nadzór kuratora, a ze względu na dobro małoletnich dzieci wskazane jest przyznanie rodzinie lokalu komunalnego. W latach 2017-2018 dzieci wnioskodawcy zostały zwolnione z instytucjonalnej pieczy zastępczej pod jego opiekę, co potwierdzają dołączone do wniosku postanowienia Sądu, a wnioskodawca jako przedstawiciel ustawowy małoletnich ma otrzymywać od matki dzieci kwotę 300 zł miesięcznie na ich utrzymanie począwszy od dnia [...] marca 2019 r.
Powołując § 4 pkt 1 oraz § 22 ust. 5 oraz ust. 22 ust. 2 pkt 3 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. organ wskazał, że wnioskodawca został wymeldowany w 1998 r. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] ([...]) w wyniku eksmisji z tego lokalu (za zadłużenie). W ramach realizacji eksmisji otrzymał wówczas wraz z bratem lokal socjalny nr [...] przy ul. [...], lecz w 2002 r. zrzekł się tytułu prawnego do tego lokalu i wyprowadził się.
Obecnie jego miejscem zamieszkania jest lokal nr 90 położony w budynku RSM [...] przy ul. [...] w [...]. Lokal ten jest własnością osoby prywatnej, a wnioskodawca zamieszkuje w nim na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z właścicielem w dniu [...] lipca 2018 r. na czas nieoznaczony. Lokal ten składa się z 2 pokoi, kuchni, łazienki i przedpokoju o powierzchni użytkowej 46,40 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 30,00 m2. Wnioskodawca zamieszkuje w nim z trojgiem dzieci - łącznie 4 osoby, lecz do opłat za wywóz odpadów komunalnych są zgłoszone tylko 2 osoby. Na jedną osobę zamieszkującą w ww. lokalu przypada więc 7,50 m2 powierzchni mieszkalnej.
Syn wnioskodawcy - J. jest dzieckiem niepełnosprawnym (niepełnosprawność datowana od urodzenia), co potwierdza orzeczenie o niepełnosprawności z dnia [...] kwietnia 2019 r. wydane do dnia [...] kwietnia 2022 r. Z orzeczenia tego nie wynika aby dziecko wymagało zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
Przedmiotowy wniosek został zaopiniowany przez Komisję Mieszkaniową w dniu [...] grudnia 2019 r. i uzyskał opinię negatywną.
Podsumowując organ stwierdził, że sprawa została rozstrzygnięta negatywnie za względu na przekroczone kryterium metrażowe w miejscu zamieszkania wnioskodawcy oraz posiadanie tytułu prawnego do lokalu, którego jest najemcą na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej na czas nieoznaczony.
Powyższa uchwała została doręczona wnioskodawcy za pismem organu z dnia [...] stycznia 2020 r.
Pismem z dnia 24 lutego 2020 r. R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. zarzucając naruszenie § 4 w związku z § 5 ust. 2 pkt 3 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. oraz art. 7, art. 32 w związku z art. 75 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższymi zarzutami wniósł o stwierdzenie nieważności ww. uchwały, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że ze względu na toczące się postępowania przez sądem musiał zapewnić dzieciom odpowiednie warunki mieszkaniowe. Gdyby tego nie uczynił, nie uzyskałby opieki nad dziećmi.
Podkreślił, że ma na utrzymaniu troje dzieci, w tym jedno dziecko z orzeczeniem o niepełnosprawności wymagające stałej opieki oraz dodatkowej powierzchni mieszkalnej. Wskazał, iż kryterium metrażowe musi uwzględniać osobę niepełnosprawną, którą jest wnioskodawca lub osoba będąca na jego utrzymaniu. Zaznaczył, iż podnoszony przez organ argument, że posiada tytuł prawny do lokalu (umowa najmu mieszkania na rynku komercyjnym) miałby uzasadnienie w przypadku wnioskowania o najem lokalu socjalnego. Natomiast prawo do lokalu komunalnego, o który wnioskował, przysługuje rodzinie o niskich dochodach, a do takich zalicza się jego gospodarstwo domowe.
Podniósł również, że organ nie przeprowadził wizji lokalnej oraz analizy jego sytuacji rodzinnej i mieszkaniowej. Analiza została przeprowadzona na podstawie oświadczeń i zgromadzonych dokumentów, a więc z naruszeniem przepisów uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. Zaskarżona uchwała została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności wydając orzeczenie z dnia [...] kwietnia 2019 r. wobec J. J. nie orzekł o konieczności zamieszkania w oddzielnym pokoju. Organ miał zatem obowiązek wziąć pod uwagę posiadanie przez skarżącego tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego oraz przekroczenie kryterium metrażowego.
W piśmie procesowym z dnia 29 września 2020 r. organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.". Podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę a ponadto wskazał, że w dniu [...] maja 2020 r. R. J. złożył nowy wniosek o pomoc mieszkaniową, który jest procedowany zgodnie z uchwałą nr XXIII/669 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. poz. 14836).
W piśmie procesowym z dnia 5 października 2020 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu wniósł o:
- - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.,
- - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu, tj. zaświadczenia wydanego przez Samodzielny Wojewódzki Zespół Publicznych Zakładów [...] Opieki Zdrowotnej w [...] z dnia [...] lipca 2020 r., zgodnie z którym dla syna skarżącego - J. J. wskazany jest oddzielny pokój.
Nadto pełnomocnik wskazał, że skarżący podtrzymuje dotychczasowe stanowisko, iż w niniejszej sprawie przepis § 4 pkt 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. nie znajduje zastosowania w związku z §5 ust. 2 pkt 3 lit. a ww. uchwały. Zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie została spełniona przesłanka, zgodnie z którą przynajmniej syn J. J. znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej i rodzinnej z uwagi na stwierdzoną niepełnosprawność oraz w świetle przedłożonego zaświadczenia. Skarżący spełnia kryterium dochodowe, zatem skarga winna być uwzględniona.
Pełnomocnik wskazał również, że zaskarżona uchwała jest krzywdząca dla skarżącego oraz jego dzieci. Skarżący pragnie zapewnić dzieciom jak najlepsze warunki mieszkaniowe, jednak w obecnej sytuacji nie jest to możliwe. Aktualnie skarżący oczekuje na wydanie orzeczenia o niepełnosprawności córki Sandry.
W piśmie procesowym z dnia 8 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu, tj.: kopii orzeczenia o niepełnosprawności z dnia [...] października 2020 r. córki skarżącego - R. J. oraz kopii informacji o wynikach diagnozy psychologicznej R. J. z dnia [...] września 2020 r. Wskazał, że ww. dokumenty przedstawiają aktualny stan zdrowia dziecka, które wymaga dodatkowej opieki oraz odpowiednich warunków lokalowych.
Nadto pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwrot poniesionych i udokumentowanych wydatków, niezbędnych dla niniejszej sprawy.
W piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2021 r. pełnomocnik organu podtrzymała wniosek o oddalenie skargi jako bezzasadnej podnosząc, że dokumenty załączone do ww. pism pełnomocnika skarżącego zostały sporządzone po dacie podjęcia zaskarżonej uchwały, nie mogły być więc znane organowi na dzień podjęcia zaskarżonej uchwały.
Nadto pełnomocnik wskazała, że złożony w dniu [...] maja 2020 r. skarżącego nowy wniosek o pomoc mieszkaniową uzyskał akceptację Zarządu Dzielnicy [...]. W uchwale nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., podjętej na podstawie obecnie obowiązującej uchwały nr XXIII/669 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy, organ zakwalifikował skarżącego do udzielenia pomocy mieszkaniowej oraz zdecydował, że pomoc ta zostanie udzielona poza kolejnością wynikającą z rejestru. Skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia sprawy pismem z dnia [...] grudnia 2020 r.
Do ww. pisma pełnomocnik załączyła m.in. kopię uchwały nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] wraz z uzasadnieniem oraz kopię pisma z dnia [...] grudnia 2020 r. wraz z potwierdzeniem odbioru przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że uchwała nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. - jako prawo miejscowe - określa zasady, na jakich są wynajmowane mieszkańcom [...] lokale, znajdujące się w dyspozycji Miasta. Uchwała ta, określając tryb rozpoznawania i załatwiania wniosków o zakwalifikowanie do zawarcia umowy najmu lokalu, reguluje również sposób poddania tego rodzaju spraw kontroli społecznej.
Przedmiotem uchwały organu wykonawczego jednostki samorządu gminnego (jej jednostki pomocniczej) jest zakwalifikowanie i umieszczenie osoby ubiegającej się o najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy na liście osób oczekujących na najem lokalu. Uchwała ta, nie będąca decyzją administracyjną a aktem organu jednostki samorządu terytorialnego, innym niż akt prawa miejscowego, jest aktem z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.) i kończy pierwszy etap postępowania obowiązującego przy udzielaniu pomocy mieszkaniowej przez gminę. Działanie zarządu dzielnicy nie stanowi więc oferty zawarcia umowy najmu ani negocjacji i nie ma charakteru cywilnoprawnego, a ma charakter administracyjnoprawny. Taka uchwała rozstrzyga bowiem o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy.
Dopiero po skierowaniu przez zarząd dzielnicy do zawarcia umowy najmu lokalu, następuje drugi etap postępowania, w którym wnioskodawca zawiera z zarządcą nieruchomości umowę najmu konkretnego lokalu. Ten etap, którego zakończeniem jest zawarcie umowy, ma już charakter cywilnoprawny (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08; publ. CBOSA).
Postępowanie, o jakim jest mowa w uzasadnieniu ww. uchwały NSA wystąpiło w analizowanym przypadku. Zarząd Dzielnicy [...] mocą zaskarżonej uchwały z dnia [...] stycznia 2020 r. nie zakwalifikował i nie umieścił skarżącego na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony, a podstawę prawną tej uchwały stanowił m.in. § 24 ust. 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. Zgodnie z treścią ww. przepisu wnioski zaopiniowane przez Komisję mieszkaniową rozpatruje zarząd dzielnicy, który rozstrzyga o zakwalifikowaniu i umieszczeniu wnioskodawcy na liście osób oczekujących na najem lokalu. Uchwała rozstrzyga więc kwestię możliwości udzielenia skarżącemu pomocy w zakresie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie. Uchwała ta podlega zatem kognicji sądu administracyjnego.
Tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków w sprawie zakwalifikowania lub odmowy zakwalifikowania do zawarcia umowy najmu lokalu ww. uchwała określa w przepisach rozdziału 7 (§ 21 - 25). W trakcie postępowania ustaleniu podlegają okoliczności wynikające z przesłanek materialnych określonej sprawy oraz okoliczności mające związek z przesłankami materialnymi, wskazane w § 22 ust. 2 uchwały. Wniosek powinien być złożony wraz z oświadczeniami i dokumentami, o których mowa w § 22 ust.
1. Następnie, zgodnie z § 22 ust. 4 uchwały wnioski, po przeanalizowaniu i weryfikacji, wskazany przez burmistrza pracownik komórki organizacyjnej urzędu dzielnicy właściwej do prowadzenia spraw lokalowych, przedstawia Komisji, która opiniuje wniosek (§ 21 i § 23 uchwały). Zaopiniowany wniosek rozpatruje zarząd dzielnicy zgodnie z § 24 ust. 1 uchwały i podejmuje stosowne rozstrzygnięcie.
Stosownie do § 4 ww. uchwały, lokale z mieszkaniowego zasobu mogą być wynajmowane osobom: 1) które są bezdomne albo pozostają w trudnych warunkach mieszkaniowych, przy czym za trudne warunki mieszkaniowe uznaje się zamieszkiwanie w lokalu, w którym na osobę przypada nie więcej niż 6 m2 powierzchni mieszkalnej, a także zamieszkiwanie w pomieszczeniach nienadających się na stały pobyt ludzi w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, 2) w których gospodarstwie domowym średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego nie przekracza minimum dochodowego.
Z kolei przepis § 22 ust. 2 ww. uchwały stanowi, iż przy rozpatrywaniu wniosków osób występujących o zawarcie umowy najmu lokalu, należy poddać wnikliwej analizie okoliczności wymienione w pkt 1 - 5. Natomiast w myśl § 22 ust. 5 uchwały, odmowa złożenia oświadczeń i dokumentów, o których mowa w ust. 1, potwierdzenie w nim nieprawdy, odmowa złożenia oświadczenia bądź dokumentów umożliwiających przeprowadzenie analizy, o której mowa w ust. 2, jak również informacje uzyskane w toku analizy, o której mowa w ust. 2, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania wniosku.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że przyznanie lokalu na czas nieoznaczony, a więc lokalu o jaki ubiegał się skarżący, jest uwarunkowane spełnieniem następujących warunków: bezdomności albo limitu metrażowego, przez który rozumie się powierzchnię mieszkalną przypadającą na członka rodziny wspólnie zamieszkującego z wnioskodawcą - poniżej 6 m2 na osobę; limitu dochodowego. Powyższe warunki muszą być spełnione łącznie.
Spełnienie przez skarżącego kryterium dochodowego nie było kwestionowane. Organ odmówił jednak uwzględnienia wniosku uznając, że skarżący zamieszkuje w lokalu, w którym przekroczone zostało kryterium metrażowe - powierzchnia mieszkalna przypadająca na członka rodziny jest większa niż 6 m2.
Stanowisko to, w świetle materiału dowodowego zgromadzonego na datę wydania zaskarżonej uchwały, jest prawidłowe. Skarżący, jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] lipca 2018 r. zawarł umowę najmu lokalu stanowiącego własność osoby prywatnej, na czas nieoznaczony. Powierzchnia użytkowa tego lokalu wynosiła 46,40 m2, a powierzchnia mieszkalna 30,00 m2. Wnioskodawca zamieszkał w lokalu z trojgiem dzieci, zatem na jedną osobę przypadało 7,50 m2 powierzchni mieszkalnej. Nie można więc uznać, że skarżący wraz z rodziną pozostawał w trudnych warunkach mieszkaniowych w rozumieniu § 4 pkt 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r.
Z akt sprawy wynika, że syn skarżącego - J., na podstawie orzeczenia Miejskiego Zespołu [...] w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r., został zaliczony do osób niepełnosprawnych. Orzeczenie zostało wydane do dnia [...] kwietnia 2022 r. Z orzeczenia nie wynika jednak, aby istniała konieczność zamieszkania syna w oddzielnym pokoju. W sprawie nie mógł zatem znaleźć zastosowania § 5 ust. 2 pkt 3 ww. uchwały, zgodnie z którym postanowień § 4 pkt 1 nie stosuje się do osób pozostających w związku z warunkami mieszkaniowymi w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej obejmującej w szczególności niepełnosprawność wnioskodawcy lub innej osoby uprawnionej do wspólnego zamieszkiwania. Organ miał zatem podstawy do tego aby uwzględnić fakt zamieszkiwania skarżącego wraz z dziećmi w lokalu o powierzchni mieszkalnej przekraczającej kryterium metrażowe.
Powyższej oceny nie mogły zmienić dokumenty przedstawione przez pełnomocnika skarżącego na etapie postępowania sądowego, tj. zaświadczenie Samodzielnego Wojewódzkiego Zespołu Publicznych Zakładów [...] Opieki Zdrowotnej w [...] z dnia [...] lipca 2020 r., w którym potwierdzono, że J. J. znajduje się pod opieką PZP dla Dzieci i Młodzieży oraz, że "wskazany jest oddzielny pokój dla chłopca", orzeczenie o niepełnosprawności R. J. z dnia [...] października 2020 r., a także "Informacja o wynikach diagnozy psychologicznej" dotyczącej ww. z dnia [...] września 2020 r. Dokumenty te zostały bowiem wydane po dacie podjęcia zaskarżonej uchwały, nie mogły być zatem przedmiotem oceny organu, ani Sądu, który wydaje orzeczenie na podstawie stanu faktycznego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu. Dokumenty te mogły natomiast stanowić podstawę do wystąpienia przez skarżącego z nowym wnioskiem o udzielenie pomocy mieszkaniowej z zasobu [...] ze względu na zaistnienie nowych okoliczności faktycznych.
Z ww. powodów Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosków pełnomocnika skarżącego zawartych w pismach procesowych z dnia: 5 października 2020 r. oraz 8 stycznia 2021 r. o przeprowadzenie dowodów z ww. dokumentów. Zgodnie bowiem z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Sąd zważył, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie dokonuje się ponownego ustalenia stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz jedynie ocenia, czy organy administracji państwowej ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym i następnie, czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego odpowiadające poczynionym ustaleniom.
W ocenie Sądu, organ w sposób wyczerpujący rozpatrzył dowody, które mogły służyć ustaleniu stanu faktycznego na datę wydania zaskarżonej uchwały, a zatem przesłanki z ww. przepisu nie zostały spełnione.
Konkludując Sąd stwierdza, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa, zaś zarzuty i argumenty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. W szczególności nie można zgodzić się że skarżącym, że organ nie przeprowadził należytej analizy jego sytuacji rodzinnej i mieszkaniowej. Organ poddał bowiem ocenie cały przedstawiony materiał dowodowy, podjął również czynności w celu przeprowadzenia wizji w lokalu zamieszkiwanym przez rodzinę skarżącego (w dniu 13 września 2019 r.), jednak w zaplanowanym terminie nikogo w ww. lokalu nie zastano. Niezależnie jednak od tego, ustalenia organu co do liczby osób zamieszkujących w lokalu nie zostały przez skarżącego zakwestionowane.
Końcowo zauważyć należy, że podjęcie zaskarżonej uchwały nie zamyka skarżącemu drogi do ubiegania się o najem lokalu na czas nieoznaczony z mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy wobec zmiany okoliczności faktycznych. Skarżący może wystąpić ze stosownym wnioskiem do organu, który to wniosek będzie podlegał odrębnej analizie i ocenie zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.