Uzasadnienie
K. M. w dniu 8 grudnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została nadana w placówce pocztowej w dniu 27 października 2016 r. Na znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji, przy podpisie osoby, której doręczono przesyłkę, widnieje stempel z datą 2 października 2016 r. Z uwagi jednak na datę nadania przesyłki oraz informacje dotyczące odbioru przesyłki, wygenerowane ze strony internetowej Poczty Polskiej, pełnomocnik organu uznał, że doręczenie decyzji nastąpiło 2 listopada 2016 r., stąd termin do wniesienia skargi upłynął 3 grudnia 2016 r., a więc skargę nadaną w placówce pocztowej 8 grudnia 2016 r. wniesiono z uchybieniem terminu.
W piśmie procesowym datowanym na 8 lutego 2017 r. skarżący stwierdził, że ww. przesyłkę odebrał 8 lub 9 listopada 2016 r., więc z ostrożności skargę nadał już 8 grudnia 2016 r., aby nie uchybić terminowi do wniesienia skargi. Przychylił się nadto do twierdzeń pełnomocnika organu, że operator pocztowy błędnie oznaczył datę doręczenia przesyłki, jednak nie zgodził się z automatycznym uznaniem, by pomyłka nastąpiła na jego niekorzyść.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem i może to nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdza, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu.
Bezsporny jest fakt błędnego oznaczenia przez pracownika operatora pocztowego daty doręczenia zaskarżonej decyzji. Przypomnieć jednak należy, że zaskarżona decyzja wydana została [...] października 2016 r., a przesyłkę zawierającą ww. decyzję nadano u operatora pocztowego w dniu 27 października 2016 r., zatem nie mogła być doręczona 2 października 2016 r., czyli przed wydaniem decyzji.
Z uwagi jednak na konieczność jednoznacznego określenia czy zachowany został termin do wniesienia skargi, za datę doręczenia przesyłki Sąd przyjął, znajdującą się również na druku zwrotnego potwierdzeniu odbioru decyzji, datę ze stempla placówki oddawczej, czyli 3 listopada 2016 r.
Wobec takiego ustalenia stwierdzić należy, że termin do wniesienia skargi upłynął 5 grudnia 2016 r. (obliczony na podstawie art. 83 § 2 P.p.s.a.: jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy), skarga została zaś nadana w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe dopiero 8 grudnia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu ustanowionego w art. 53 § 1 P.p.s.a. W zaskarżonej decyzji skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że Sąd nie mógł dać wiary oświadczeniu skarżącego o terminie odebrania przesyłki z uwagi na informacje zamieszczone na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.