Uzasadnienie
W. G. przedmiotem skargi o wznowienie postępowania uczynił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2004 r. o sygnaturze akt II SA 2958/03, mocą którego Sąd odmówił uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2003 r. sygn. akt II SA 2958/03.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przepis ten mówi o "prawomocnym orzeczeniu" (wyrok, postanowienie), nie mniej jednak należy podkreślić, iż chodzi w nim o orzeczenie kończące postępowanie.
Nie sposób uznać, by postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku było orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie o sygnaturze akt II SA 2958/03 jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2003 r.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2004 r. o sygn. akt II SA 2958/03 ma wyłącznie charakter incydentalny i nie kończy sprawy co do istoty, w rozpoznawanej sprawie nie ma więc zastosowania art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji nie mają również zastosowania przepisy art. 271 – 274 ww. ustawy jako prawne podstawy wznowienia postępowania, a to z kolei oznacza, że skarga o wznowienie postępowania w zakresie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2004 r. o sygn. akt II SA 2958/03 jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Z samego faktu nazwania skargi "skargą o wznowienie postępowania" nie wynika, że w istocie ona nią jest. Skarga o wznowienie postępowania musi dotyczyć postępowania, w którym rozstrzygnięto sprawę co do istoty poprzez wydanie w tym zakresie stosownego orzeczenia (które uzyskało przymiot prawomocności). Jeśli ten warunek nie został spełniony, wówczas w ogóle nie można mówić o wznowieniu postępowania.
Postanowienia incydentalne z natury rzeczy nie rozstrzygają sprawy co do istoty, stąd też nie są one orzeczeniami kończącymi postępowanie w danej sprawie w rozumieniu art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc w odniesieniu do tego rodzaju postanowień instytucja wznowienia postępowania nie znajduje zastosowania.
W przedmiotowej sprawie Sąd zajął się badaniem skargi pod względem formalnym, tj. pod względem dopuszczalności samej skargi. Uznając ją jednak za niedopuszczalną, niecelowe było badanie jej w trybie art. 280 § 1 ww. ustawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.