Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 25 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 676/04

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski przewodniczący
sędzia WSA Bronisław Szydło przewodniczący, sprawozdawca
asesor WSA Przemysław Szustakiewicz przewodniczący
Magda Magdoń protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 25 lutego 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dyscyplinarnego oddala skargę

Uzasadnienie

Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r., wydanym na podstawie art. 135r ust. 3 i 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) utrzymał w mocy swoje poprzednie postanowienie z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego zakończonego orzeczeniem Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 1996 r. utrzymującym w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] lutego 1996 r. o uznaniu [...] M. S. winnym popełnienia zarzucanych czynów i wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

W uzasadnieniu wskazał, że M. S. we wniosku z dnia 28 października 2003 r., jako przesłankę wznowienia, powołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2002 r. sygn. akt K 36/00 ogłoszony w Dz. U. z dnia 29 października 2002 r., stwierdzający niezgodność z Konstytucją art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2000 r. Nr 101, poz. 1092 z późn. zm.), na podstawie którego wydano rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów (Dz. U. z 1998 r. Nr 4, poz. 14).

Art. 135r ust. 2 i 3 powołanej ustawy o Policji stanowi, że termin złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane rozstrzygnięcie, wynosi jeden miesiąc od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

Wobec tego, że M. S. złożył wniosek o wznowienie postępowania w dniu 28 października 2003 r., a więc po upływie miesięcznego terminu zakreślonego powołanym art. 135r ust. 2 i 3 ustawy o Policji, Komendant Główny Policji odmówił wznowienia tego postępowania. W skardze od tego postanowienia, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie p. M. S. podniósł, że data publikacji powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie może być tożsama z wejściem w życie tej jego części, która dotyczy utraty mocy obowiązującej art. 139 ust. 2 ustawy o Policji (Dz. U. z 2000 r. Nr 101, poz. 1092 z późn. zm.). Zdaniem skarżącego, z treści uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego wynika, że jego wejście w życie nastąpiło w dniu 30 września 2003 r. i od tej daty należy liczyć termin z art. 135r ust. 2 i 3 powołanej ustawy o Policji (Dz. U. z 2002 Nr 7, poz. 58 z późn. zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Innymi słowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Rozpatrując skargę p. M. S. pod tym kątem, Sąd nie stwierdził, aby Komendant Główny Policji, podejmując zaskarżone decyzje o odmowie wznowienia postępowania dopuścił się naruszenia prawa w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawowy problem podnoszony przez skarżącego dotyczy brzmienia art. 135r ust. 2 i 3 ustawy o Policji określającego termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego (na podstawie którego została wydana decyzja) z Konstytucją. Zgodnie z tym przepisem skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

Powołana ustawa o Policji, a także Kodeks postępowania administracyjnego nie definiuje pojęcia "wejście w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego". Aby zdefiniować to pojęcie, należy odwołać się do innych aktów prawnych. Zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Termin ten nie może przekroczyć osiemnastu miesięcy, gdy dotyczy ustawy, a w wypadku innego aktu normatywnego – dwunastu miesięcy. W przypadku orzeczeń, które wiążą się z nakładami finansowymi nieprzewidzianymi w ustawie budżetowej, Trybunał Konstytucyjny określa termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego po zapoznaniu się z opinią Rady Ministrów. Treść tego przepisu wskazuje, że ustawodawca uznał za "wejście w życie" moment publikacji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw, jednocześnie dając Trybunałowi Konstytucyjnemu możliwość określenia innego terminu utraty mocy obowiązującej aktu prawnego.

Konstytucja rozdziela tu moment "wejścia w życie" orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, od utraty mocy obowiązującej przez akt normatywny, którego to orzeczenie dotyczy.

Z chwilą ogłoszenia orzeczenia wchodzi ono w życie, co oznacza, że akt prawny, którego dotyczy stracił moc obowiązującą lub straci w późniejszym terminie, określonym zgodnie z dyspozycją art. 190 ust. 3 Konstytucji, a na organach administracji rządowej spoczywa obowiązek przygotowania zmiany sprzecznego z Konstytucją aktu prawnego. Tak więc pojęcie "wejście w życie" w przypadku orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego nie może być utożsamiane z utratą w późniejszym terminie niż data publikacji orzeczenia. Podobne rozwiązanie dotyczy ogłoszenia aktów prawnych. Zgodnie z art. 88 ust. 2 Konstytucji warunkiem wejścia w życie ustaw, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie.

W rozpatrywanej sprawie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2002 r., sygn. akt K 36/00 stwierdzającego niezgodność z Konstytucją art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2000 r. Nr 101, poz. 1092 z późn. zm.) został opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 23 października 2002 r.

W tym też dniu nastąpiło wejście w życie tego wyroku.

Zgodnie z art. 135r ust. 2 i 3 ustawy o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) termin do wznowienia postępowania w tej sprawie z powodu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny upłynął w miesiąc po publikacji wyroku.

Skarżący wniósł wniosek o wznowienie postępowania w dniu 28 października 2003 r., a więc uchybił terminowi przewidzianemu powołanym art. 135r ust. 2 i 3.

Organ trafnie więc wskazał podstawę odmowy wznowienia postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.