Uzasadnienie
W dniu 24 marca 2010 r. adwokat D. G. - pełnomocnik z urzędu M. L. - złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie datowany na 22 marca 2010 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2010 r. oddalającego skargę M. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2009 r. nr [...]. W treści wniosku pełnomocnik skarżącej zawarł oświadczenie, że ww. koszty nie zostały pokryte w całości lub w części.
Z kolei w dniu 13 kwietnia 2010 r., wykonując wezwanie z dnia 8 kwietnia 2010 r., adwokat złożył do akt dowód nadania swojemu mocodawcy opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postaci kopii potwierdzenia nadania opinii na adres skarżącej przesyłką pocztową rejestrowaną.
Dodatkowo adwokat załączył też kopię pierwszej strony sporządzonej opinii, a w dniu 31 maja 2010 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 19 maja 2010 r. złożył kopię pisma skarżącej z dnia 12 kwietnia 2010 r., w którym to piśmie skarżąca potwierdziła fakt otrzymania opinii.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W przypadku zaś sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie, przy czym ustalając, czy pomoc prawna została udzielona można poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika.
W niniejszej sprawie okoliczność udzielenia pomocy prawnej została potwierdzona poprzez – po pierwsze - złożenia dowodu nadania skarżącej stosownej opinii przesyłką pocztową, a – po drugie – poprzez złożenie pisma zawierającego oświadczenie skarżącej o doręczeniu jej tejże opinii.
W myśl zaś § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 120 zł (§ 19 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "b" ww. rozporządzenia), bowiem opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządził adwokat, która występował w sprawie przed Sądem I instancji. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z tych względów należało pełnomocnikowi przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "b" podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.