Uzasadnienie
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., tzn. powinna zawierać, m. in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
D. H. w dniu 19 kwietnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "Skarga na odstąpienie od kontroli", w którym zażądał: 1) przeprowadzenia kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy w zakresie wskazanym w piśmie;
- 2) wypłaty na rzecz Związków Zawodowych 500,000,00 zł;
- 3) zwrotu kosztów procesu.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Głównego Inspektora Pracy wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skargi i wnioski składane do jednostek organizacyjnych Państwowej Inspekcji Pracy rozpatruje się w trybie określonym w Dziale VIII Kpa.
W związku z wątpliwościami Sądu co do przedmiotu skargi, zarządzeniem z 5 czerwca 2017 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie czy przedmiotem skargi jest konkretna decyzja, postanowienie, akt lub czynność z zakresu administracji publicznej (w takim przypadku zobowiązano skarżącego do wskazania daty i numeru zaskarżonego aktu) czy też bezczynność organu (w takim przypadku zobowiązano skarżącego do wskazania pisma, którego organ nie rozpatrzył w terminie przewidzianym). Skarżący został jednocześnie poinformowany, o konsekwencjach niewykonania wezwania w zakreślonym terminie.
W odpowiedzi z dnia 30 czerwca 2017 r. skarżący wniósł jak poprzednio o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wyroku Sądu w S. z dnia 12 września 2016 r. oraz przedstawioną dokumentacją.
Wobec powyższego stwierdzić, że skarżący nie sprecyzował skargi, co stanowi obligatoryjną postawę jej odrzucenia, stąd też, na postawie art. 58 § 3 i § 3 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.