Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5. oraz bezczynność organów w tych przypadkach (§ 2).
Wprawdzie A. J. jako przedmiot skargi z dnia 13 marca 2007 r. wskazał decyzję Komendanta [...] Policji w G. o odmowie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego oraz "popierającą" ją decyzję Komendanta [...] Policji z siedzibą w R., jednakże w ocenie Sądu oznaczone przez skarżącego jako "decyzja popierająca decyzję Komendanta [...] Policji w G." pismo Komendanta [...] Policji z siedzibą w R. z dnia [...] lutego 2007 r. nie posiada cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej, kształtującego w sposób władczy sytuację prawną adresata, a co za tym idzie, nie jest decyzją administracyjną.
Wymienionym pismem poinformowano skarżącego, że pismo Komendanta [...] Policji w G. z dnia [...] grudnia 2006 r. nie jest postanowieniem lecz informacją oraz wyjaśniono, iż w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2006 r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. (Dz. U. Nr 266, poz. 2246) został uchylony § 8 oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, uchylania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919), w związku z czym organy Policji utraciły właściwość do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach m.in. przyznawania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków ich rodzin.
Materialne i procesowe pojęcie decyzji administracyjnej wyjaśnia m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1998 r. sygn. akt III AZP 1/88 (OSPiKA 1989, z. 3, poz. 59), w której stwierdzono, że w ujęciu materialnym decyzja to "kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administracyjnych w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne". W tym ujęciu do cech charakterystycznych decyzji zalicza się to, że: 1) decyzja jest przejawem woli organu administracyjnego o charakterze władczym, 2) winna być oparta o powszechnie obowiązujące przepisy prawa, 3) rozstrzyga konkretną sprawę konkretnie oznaczonej strony w postępowaniu określonym w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast w ujęciu procesowym decyzja odnosi się do postępowania administracyjnego. Kończy postępowanie i rozstrzyga sprawę co do istoty.
Zaskarżone przez A. J. pismo Komendanta [...] Policji z siedzibą w R. nie spełnia powyższych kryteriów. Nie rozstrzyga ono co do istoty sprawy przyznania skarżącemu wnioskowanego świadczenia. Przeciwnie, z treści tego pisma wynika przekonanie jego autora o braku właściwości organów Policji do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania emerytowanemu policjantowi równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego.
W ocenie Sądu pismo będące przedmiotem skargi A. J. nie jest żadnym z aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 ppsa i z tego względu nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby taką kontrolę.
Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.