Uzasadnienie
W dniu 3 lipca 2014 r. M. S. został skierowany przez Komendanta Wojskowego Oddziału Gospodarczego w [...] do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej RWKL w [...]), w celu sprawdzenia prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego.
RWKL w [...] w dniu [...] lipca 2014r. wydała orzeczenie, nr [...], w którym ustaliła datę ustania niezdolności do służby wynikającej ze zwolnienia ZUS-ZLA nr [...] na dzień 1 lipca 2014r.
Od powyższego orzeczenia M. S. odwołał się do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. (dalej: CWKL), która uchyliła zaskarżone orzeczenie.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, RWKL w [...] wydała w dniu [...] listopada 2014r. orzeczenie nr [...] w którym ustaliła datę ustania niezdolności do służby wynikającej ze zwolnienia ZUS-ZLA nr [...] na dzień 14 lipca 2014r.
Skarżący kolejny raz odwołał się do CWKL, która orzeczeniem z dnia [...] lutego 2015r. nr [...], utrzymała w mocy orzeczenie RWKL w [...] wydane w dniu [...] listopada 2014r., nr [...].
Pismem z dnia 11 marca 2015r. M. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie CWKL z dnia [...] lutego 2015r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż orzeczenia o czasowej niezdolności do pracy (zwolnienia lekarskie ZUS-ZLA) nie mają samodzielnego bytu i nie podlegają kontroli sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji (orzeczenia) administracyjnej. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Zgodnie natomiast z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Oznacza to, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest wniesienie skargi na określone w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a. akty administracyjne. Skargę można wnieść na następujące akty: decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność w tym zakresie.
Wobec powyższego w pierwszej kolejności należy ustalić co jest przedmiotem skargi i czy może ona być rozpoznana przez sąd administracyjny.
Rozpoznając skargę pod tym kątem Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest bowiem orzeczenie w przedmiocie czasowej niezdolności do służby wojskowej (zwolnienia lekarskiego ZUS-ZLA) faktycznie wydanego w sprawie, choć tytuł orzeczenia: "w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej" sugeruje, że sprawa dotyczy innego przedmiotu.
Orzeczenia o czasowej niezdolności do pracy (zwolnienia lekarskie ZUS-ZLA) nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach dotyczących zasiłków chorobowych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł, jak w sentencji.