Uzasadnienie
R. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w niniejszej sprawie.
We wniosku podał, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym, jest osobą schorowaną, bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Skarżący oświadczył, że posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni 37 m2, a ponadto nie ma żadnego majątku ani oszczędności.
Wskazał, że utrzymuje się z zasiłku stałego z Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w wysokości 338,41 zł.
Do wniosku dołączył: dowód wypłaty z kasy Ośrodka Pomocy Społecznej kwoty 338,41 zł z dnia [...] marca 2014 r., kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 11 września 2013 r., kserokopię decyzji ZUS o odmowie przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z dnia [...] września 2012 r., zaświadczenie z dnia [...] listopada 2013 r., że jest osobą bezrobotną od dnia [...] września 2011 r. i nie posiada prawa do zasiłku.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, załączonych do wniosku dokumentów oraz akt administracyjnych, sytuacja finansowa skarżącego jest bardzo trudna – jest osobą schorowaną, w wieku 63 lat, a utrzymuje się jedynie z zasiłku stałego z ośrodka pomocy społecznej. Jest pozbawiony energii elektrycznej i gazu. Brakuje mu pieniędzy na konieczne lekarstwa oraz jedzenie.
W tej sytuacji należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.