Uzasadnienie
Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 kpa oraz na podstawie art. 111, 112, 119, 120 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. O. od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., wydanej przez Pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej ds. Rekonwersji Kadr, niewyrażającej zgody na sfinansowanie [...] A. O. kosztów kursu języka niemieckiego – zawodowego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż rozkazem personalnym nr [...] Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] grudnia 2004 r. [...] A. O., z dniem [...] stycznia 2005 r., został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy, wskutek odmowy pełnienia służby na równorzędnym stanowisku, na podstawie art. 111 pkt 7, art. 115 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Decyzją nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2005 r. uchylono rozkaz Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] grudnia 2004 r. w części dotyczącej daty zwolnienia A. O. z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy, ustalając nową datę zwolnienia oficera z zawodowej służby wojskowej na dzień [...] czerwca 2005 r.
W dniu [...] grudnia 2005 r. A. O. złożył wniosek o wyrażenie zgody na sfinansowanie przekwalifikowania zawodowego na kursie języka niemieckiego – zawodowego.
Pełnomocnik Ministra Obrony Narodowej ds. Rekonwersji Kadr – Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych i Rekonwersji MON decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nie wyraził zgody na sfinansowanie wymienionego przekwalifikowania zawodowego, wskazując na fakt, że zainteresowany został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek odmowy pełnienia służby na równorzędnym stanowisku służbowym, a tym samym nie spełnia ustawowych warunków uprawniających do uzyskania przedmiotowej pomocy.
Od powyższej decyzji A. O. złożył odwołanie. Rozpoznając odwołanie, Minister Obrony Narodowej wskazał, iż uprawnienia żołnierzy zwolnionych po dniu 1 lipca 2004 r. określa ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.), w tym jej art. 120 przewidujący możliwość korzystania przez żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej z pomocy w zakresie przekwalifikowania, doradztwa zawodowego lub pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy.
Zgodnie z art. 120 ww. ustawy, były żołnierz zawodowy, o którym mowa w art. 119 ust. 1, w okresie dwóch lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej może korzystać z pomocy w zakresie przekwalifikowania, doradztwa zawodowego lub pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy.
Art 119 ww. ustawy wylicza powody (sposoby rozwiązania stosunku służbowego) stanowiące przesłankę uprawniającą do otrzymania pomocy rekonwersyjnej i nie przewiduje możliwości korzystania z pomocy rekonwersyjnej w związku z faktem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, wskutek odmowy pełnienia służby na równorzędnym stanowisku służbowym.
Przepisy powyższej ustawy obowiązują A. O., bowiem został zwolniony po 1 lipca 2004 r., a więc po dniu wejścia w życie nowej ustawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. O. wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy, podnosząc, iż z zawodowej służby wojskowej został zwolniony w wyniku subiektywnej decyzji jego przełożonych. Wskazał, iż powodem jego zwolnienia nie była odmowa pełnienia służby na równorzędnym stanowisku, lecz niewyznaczenie go na stanowisko zgodne z posiadanymi kwalifikacjami.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ wskazał, iż skoro skarżący nie odwołał się od rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby, rozkaz ten stał się ostateczny, a sprawę o pomoc rekonwersyjną należało rozpatrzeć w takim stanie faktycznym i prawnym, w jakim znajdowała się ona w dacie orzekania przez organ pierwszej instancji lub organ odwoławczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 wskazanej ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym pod względem jego zgodności z prawem.
Rozpatrując sprawę w aspekcie tych podstaw, Sąd nie stwierdził, aby organ, podejmując zaskarżoną decyzję, dopuścił się naruszenia prawa materialnego, ewentualnie przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 120 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), zgodnie z którym były żołnierz zawodowy, o którym mowa w art. 119 ust. 1, w okresie dwóch lat od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, z zastrzeżeniem ust. 3, może korzystać z pomocy w zakresie przekwalifikowania, doradztwa zawodowego lub pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy.
W ramach pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą być pokrywane koszty:
- 1. przekwalifikowania zawodowego lub przyuczenia do zawodu, doradztwa zawodowego albo odbywania praktyk zawodowych:
- 2. przejazdów z miejsca zamieszkania byłego żołnierza zawodowego do ośrodków, w których następuje przekwalifikowanie zawodowe lub przyuczenie do zawodu albo miejsca odbywania praktyk zawodowych;
- 3. zakwaterowania w okresie szkolenia lub przyuczenia do zawodu albo odbywania praktyk zawodowych.
Pomocą, o której mowa w ust. 1, może być objęty również żołnierz zawodowy przeniesiony do dyspozycji za zgodą dowódcy jednostki wojskowej, w którego dyspozycji żołnierz pozostaje oraz żołnierz zawodowy w okresie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, dokonanego przez właściwy organ.
Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb korzystania przez żołnierzy zawodowych i byłych żołnierzy zawodowych z uprawnień, o których mowa w ust. 1-3, z uwzględnieniem szczególnego traktowania tych żołnierzy, którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby wojskowej ze względu na zmiany organizacyjne, o których mowa w art. 114 ust. 2 i nie posiadają uprawnień do świadczeń emerytalnych lub rentowych.
Art. 119 ww. ustawy wylicza powody (sposoby rozwiązania stosunku służbowego) stanowiące przesłankę uprawniającą do otrzymania pomocy rekonwersyjnej i nie przewiduje możliwości korzystania z pomocy rekonwersyjnej w związku z faktem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy wskutek odmowy pełnienia służby wojskowej na równorzędnym stanowisku.
Przepisy powyższej ustawy obowiązują A. O., bowiem został zwolniony po dniu 1 lipca 2004 r., a więc po dniu wejścia w życie nowej ustawy.
Rozkazem personalnym nr [...] Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] grudnia 2004 r. A. O. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy wskutek odmowy pełnienia służby na równorzędnym stanowisku, na podstawie art. 111 pkt 7 art. 115 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. uchylił przedmiotowy rozkaz personalny jedynie w części dotyczącej daty zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy, ustalając nową datę zwolnienia na dzień [...] czerwca 2005 r. Prawidłowo wiec uznał organ, iż pomoc rekonwersyjna w tym przypadku skarżącemu nie przysługuje.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).