Uzasadnienie
A. D. w skardze z dnia 6 marca 2013 r. na postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby w Służbie Celnej, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. wystąpienia niebezpieczeństwa, znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie, na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony.
Ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy więc tylko takich aktów, które mają przymiot wykonalności. Wstrzymanie wykonania jest bowiem niecelowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Wykonalność aktu oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy, przyznających uprawnienia lub nakładających obowiązki.
W konsekwencji nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym, nie każdy podlega wykonaniu (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak–Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 217). Cechy wykonalności nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). W stosunku do aktu, który nie podlega wykonaniu nie można z kolei orzec o wstrzymaniu wykonalności.
Przedmiotem wniosku A. D. w niniejszym postępowaniu jest postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] stycznia 2013 r. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby w Służbie Celnej.
Nie budzi wątpliwości Sądu, iż postanowienie to nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż jest aktem odmownym, nie nakłada ono na stronę żadnego obowiązku, ani też nie przyznaje prawa. Postanowienie to wywołuje jedynie skutki procesowe, stwierdzając brak przeszkód do prowadzenia postępowania. Nie można go zatem zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 Ppsa, dotyczy bowiem takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. (vide: postanowienie NSA z dnia 23 października 2012 r. sygn. II OZ 926/12).
Z tych względów wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.