Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji, na podstawie art. 111 ust. 1 w zw. z art. 6 f ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) oraz § 1 i § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 913), w dniu [...] listopada 2004 r. wydał rozkaz personalny nr [...], którym ustalił [...] L. S. na dzień [...] czerwca 2004 r. łączny okres służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej w wymiarze 24 lat, 7 miesięcy i 19 dni i określił nabycie, z dniem [...] października 2004 r., prawa do wyrównania różnicy w wysokości 25 % miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, wynikającej z nabycia w tym dniu prawa do nagrody wyższego stopnia w wysokości 100 % miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym przed upływem 12 miesięcy od dnia nabycia, na podstawie dotychczas udokumentowanego okresu służby, prawa do nagrody niższego stopnia w wysokości 75 % miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym.
Od powyżej określonego rozkazu personalnego zainteresowany złożył do Komendanta Głównego Policji odwołanie, w którym stwierdził, że organ I instancji naruszył prawo, gdyż nie poinformował go o obowiązujących przepisach, na podstawie których zaliczono mu do wysługi do celów ustalenia prawa do nagrody jubileuszowej okres studiów oraz o korzystniejszym dla niego rozwiązaniu, polegającym na złożeniu zaświadczenia o odbytych studiach po dwunastu miesiącach od otrzymania nagrody jubileuszowej z tytułu 20 lat służby.
Komendant Główny Policji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 kpa, wydał w dniu [...] stycznia 2005 r. rozkaz personalny nr [...], którym utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W jego uzasadnieniu podał, że w dniu [...] czerwca 2004 r. [...] L. S. złożył do swojego bezpośredniego przełożonego raport o zaliczenie okresu studiów do wyliczenia nagrody jubileuszowej. Komendant Wojewódzki Policji w B., w dniu [...] czerwca 2004 r., wydał rozkaz personalny nr [...], którym ustalił zainteresowanemu na dzień [...] czerwca 2004 r. łączną wysługę, od której zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej w wymiarze 24 lat, 7 miesięcy i 19 dni. Od tego rozkazu personalnego zainteresowany złożył do Komendanta Głównego Policji odwołanie, w którym podniósł, że rodzi on dla niego negatywne skutki finansowe. Komendant Główny Policji, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2004 r., uchylił w całości rozkaz personalny organu I instancji.
W uzasadnieniu podał, że ustalenie wysługi lat dla policjanta na potrzeby zarówno wysługi lat jak i nagrody jubileuszowej jest istotnym elementem postępowania wyjaśniającego i dowodowego w sprawie o przyznanie określonego świadczenia pieniężnego i nie stanowi w związku z tym przedmiotu odrębnej decyzji administracyjnej. Tym samym, zagadnienie to nie powinno być rozstrzygane decyzją administracyjną, albowiem decyzją taką rozstrzyga się wyłącznie kwestie wysokości uposażenia. W związku ze złożonym przez zainteresowanego raportem, organ I instancji zobowiązany był do wydania decyzji określającej zmienioną wysługę lat wraz z określeniem terminu nabycia prawa do nagrody jubileuszowej oraz do określenia procentowo jej wysokości.
W związku z uchyleniem przez Komendanta Głównego Policji powyżej określonego rozkazu personalnego organu I instancji, zainteresowany złożył do niego w dniu [...] października 2004 r. raport wycofujący raport z dnia [...] czerwca 2004 r.
Rozpatrując odwołanie od rozkazu personalnego organu I instancji stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie nie mają zastosowania przepisy kodeksu cywilnego dotyczące oświadczeń woli, gdyż raport z dnia [...] czerwca 2004 r. jest nie tylko oświadczeniem woli, ale także dowodem w postępowaniu administracyjnym. Jego pominięcie – zgodnie z wnioskiem zainteresowanego – stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Tak więc, rozstrzygnięcie w sprawie należało oprzeć na przepisach mających w niej zastosowanie, tzn. rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom, a w szczególności § 1 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia, zgodnie z którym do okresu służby, od którego zależy nabycie przez policjanta prawa do nagrody jubileuszowej wlicza się okres studiów w szkole wyższej przewidziany programem nauczania w łącznym wymiarze nie większym niż 5 lat, pod warunkiem uzyskania dyplomu ich ukończenia.
Przepis ten nakazuje organowi wliczenie wskazanego w nim okresu do wysługi lat, od której zależy prawo do nagrody jubileuszowej, po uzyskaniu dokumentu potwierdzającego ten fakt. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, kiedy organ otrzymał zaświadczenie o okresie odbytych prze zainteresowanego studiów.
Rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji stał się przedmiotem skargi złożonej przez L. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której powtórzył argumenty przedstawione w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a ponadto zarzucił, że podczas prowadzonego postępowania administracyjnego doszło do naruszenia art. 9, 10 § 1 i 2 oraz art. 14 § 1 i 2 kpa.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Komendanta Głównego Policji podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a ponadto dodał, że akt prawny, na podstawie którego doszło do wydania zaskarżonej decyzji ma charakter powszechnie obowiązujący i na organie nie ciążył obowiązek poinformowania skarżącego o jego prawach i obowiązkach z nich wynikających. Wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Dz. U. Nr 7, poz. 58 z poźn. zm.), policjantowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości:
po 20 latach służby – 75 %, po 25 latach służby – 100 %, po 30 latach służby – 150 %, po 35 latach służby – 200 %, po 40 latach służby – 300 %.
Na podstawie ust. 2 tego przepisu zostało wydane rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom (Dz. U. Nr 100, poz. 913). Rozporządzenie zostało opublikowane w dniu 5 lipca 2002 r. w Dzienniku Ustaw i weszło w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia (§ 10 rozporządzenia).
Przechodząc do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy podać należy, że zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia, do okresu służby, od którego zależy nabycie przez policjanta prawa do nagrody jubileuszowej, wlicza się okres studiów w szkole wyższej przewidziany programem nauczania w łącznym wymiarze nie większym niż 5 lat, pod warunkiem uzyskania dyplomu ich ukończenia. Policjant jest obowiązany udokumentować prawo do nagrody jubileuszowej, jeżeli w jego aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji.
Zgodnie z § 3 rozporządzenia, policjant nabywa prawo do nagrody jubileuszowej danego stopnia, z zastrzeżeniem § 4 i § 5, w dniu upływu wymaganego okresu służby.
Z § 4 rozporządzenia wynika, że policjant w związku z wejściem w życie przepisów umożliwiających zaliczenie do okresów służby okresów dotychczas niepodlegających uwzględnieniu przy nabyciu prawa do nagrody jubileuszowej osiągnął staż dłuższy od wymaganego, prawo do nagrody jubileuszowej nabywa w dniu wejścia w życie tych przepisów (ust. 1). Jeżeli w okolicznościach, o których mowa w ust. 1, osiągnięty okres służby uprawnia jednocześnie do kilku nagród, policjantowi wypłaca się tylko jedną nagrodę – najwyższą (ust. 2). W razie nabycia prawa do wyższego stopnia w ciągu 12 miesięcy od dnia nabycia prawa do niższej nagrody, uzyskanej w okolicznościach określonych w ust. 1 i 2, przysługuje z tego tytułu wyrównanie do wysokości nagrody wyższej (ust. 3). Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do policjanta, który w związku z udokumentowaniem okresów zaliczanych do okresu służby nabył prawo do nagrody wyższego stopnia przed dniem nabycia prawa do nagrody niższego stopnia ustalonego na podstawie dotychczas udokumentowanego okresu służby albo nabędzie je nie później niż w ciągu 12 miesięcy od tego dnia (ust. 4).
Jak trafnie zauważył organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie sprowadzało się do przesądzenia, czy słusznym było przyznanie policjantowi nagrody jubileuszowej w wysokości 75 % po 20 latach służby, a następnie jedynie wyrównanie w wysokości 25 % miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, czy też prawidłowym rozstrzygnięciem byłoby przyznanie nagrody jubileuszowej po 20 latach służby oraz odstąpienie, na żądanie strony, od realizacji żądania sformułowanego w raporcie z dnia [...] czerwca 2004 r., co umożliwiłoby złożenie kolejnego raportu w późniejszym terminie i wtedy otrzymałby kolejną nagrodę jubileuszową po 25 latach służby.
Zdaniem Sądu, organ dokonał właściwej interpretacji § 4 ust. 4 przedmiotowego rozporządzenia stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, a tym samym stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego podniesionych w skardze uznać je należy za nietrafne, nie znajdują one bowiem potwierdzenia w mających w sprawie zastosowanie przepisach prawa, jak również w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Stwierdzić również należy, że skarżący poniósł niewątpliwie wymierną stratę materialną, ale spowodowane to było jego działaniem nieznajdującym uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Ponadto nie ma racji skarżący, twierdząc że obowiązek informowania o zmieniających się przepisach ciążył na organie, gdyż to właśnie skarżący poprzez zaznajomienie się z przepisami mającymi zastosowanie w sprawie powinien dokonać wyboru, który z przepisów wywołałaby dla niego zamierzony skutek prawny.
Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekł, jak w sentencji wyroku.