Uzasadnienie
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r., wydanym na postawie art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), odmówił H. W. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie zwolnienia ze służby w ABW.
W uzasadnieniu podał, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] Szef Agencji odmówił wyżej wymienionemu funkcjonariuszowi wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego w Agencji, z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Rozpatrując wniosek funkcjonariusza o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, organ stwierdził, iż do przywrócenia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę jest on zobowiązany, gdy zostaną spełnione łącznie przesłanki określone w art. 58 kpa, a więc gdy strona uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu, a prośbę o jego przywrócenie złożyła w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia, zgodnie z przepisem art. 58 § 2 kpa.
Natomiast H. W. nie zachował należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jaką było złożenie wniosku o wznowienie postępowania, a nadto nie uprawdopodobnił stosowną argumentacją faktów, które świadczyłyby o tym, że przeszkoda w postaci niemożności terminowego złożenia wniosku o wznowienia postępowania była od niego niezależna i istniała przez cały czas, aż do momentu złożenia prośby o przywrócenie terminu. Ponadto zainteresowany nie dochował terminu do złożenia prośby o przywrócenie uchybionego terminu, bowiem ww. decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. otrzymał w dniu 28 czerwca 2004 r. i godnie z art. 58 § 2 kpa od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu, zaś H. W. prośbę taką złożył dopiero w piśmie z dnia 3 lutego 2006 r.
W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. W. wniósł o jego uchylenie jako wydanego z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu nie kwestionował uchybienia terminu określonego w art. 145a § 1 kpa do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, lecz stanowczo zaprzeczył, jakoby nie uprawdopodobnił swojej winy i przyczyny uchybienia. Przeszkodą nie do przezwyciężenia była, zdaniem skarżącego, jego nieobecność w kraju w terminie do złożenia wniosku o wznowienie, a przeszkody tej nie mógł przezwyciężyć, ani jej usunąć.
Przyjmując obiektywny miernik staranności i zakładając, że skarżący należycie dba o swoje interesy, nie dopuścił się nawet najmniejszego niedbalstwa.
Skarżący wskazał ponadto, iż użyty w jego wniosku o przywrócenie terminu zwrot "dalsze czynności jakich nie dokonałem, to zwykła nieświadomość", należy odnosić do faktu jego pobytu poza granicami kraju i niemożnością dokonania czynności procesowych.
W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o jej oddalenie z argumentacją zbieżną z przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przed wyczerpaniem środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Natomiast, zgodnie z przepisem art. 59 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie.
Jedynie w przypadku prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia, jak stanowi przepis art. 59 § 2 kpa.
Oznacza to, że jeżeli prośba o przywrócnie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, dla której ustanowiony został określony termin, nie dotyczy odwołania lub zażalenia, organ właściwy rozstrzyga w tym przedmiocie postanowieniem, które nie ma przymiotu ostateczności, a zatem przysługuje od niego środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, gdyż skarżący złożył prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, a zatem na wydane przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do jego wniesienia przysługiwało zażalenie.
Skoro więc skarżący na nieostateczne postanowienie organu wniósł skargę do sądu administracyjnego, to skargę taką jako niedopuszczalną należało odrzucić, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w związku z art. 59 § 1 kpa, orzekł jak w sentencji postanowienia.