Uzasadnienie
S. I. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], którym to utrzymano w mocy orzeczenie Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w K. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia związku stwierdzonych schorzeń i inwalidztwa ze służbą, domagając się ich uchylenia.
W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja Lekarska Agencji Bezpieczeństwa wewnętrznego wniosła o jej odrzucenie, gdyż przedmiot sprawy nie podlega sądownictwu administracyjnemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
O zdolności do służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego kandydatów i funkcjonariuszy orzekają regionalne komisje lekarskie (w pierwszej instancji) i Centralna Komisja Lekarska (w drugiej instancji) na podstawie przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2003 r. w sprawie oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 88, poz. 809 z późn. zm.), wydanego z upoważnienia ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 z późn. zm.).
Orzeczenia komisji lekarskich ABW można podzielić na dwie grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonego stopnia zdolności do służby, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Druga grupa orzeczeń komisji lekarskich ABW to orzeczenia ustalające schorzenia (inwalidztwo) funkcjonariusza i ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia komisji z tej grupy poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego.
Stosownie do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. o sygn. akt III ZP 9/99 (publ. OSNP 2000/5/167), sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową.
Podobne stanowisko - w odniesieniu do drogi sądowoadministracyjnej w zakresie ustalenia związku stwierdzonych schorzeń z pełnioną służbą - zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu 7 sędziów z dnia 6 listopada 2000 r. o sygn. akt OSA 1/00 (publ. ONSA 2001/2/47).
Powyższe stanowiska mają zastosowanie również w odniesieniu do orzeczeń komisji lekarskich ABW. Oznacza to, że od orzeczeń komisji lekarskich ABW, w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia funkcjonariusza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń i inwalidztwa ze służbą do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Orzeczenia komisji lekarskich, podlegających Szefowi ABW, w części dotyczącej ustalenia związku stwierdzonych schorzeń i inwalidztwa ze służbą, poddane są kontroli sądów powszechnych, jako zagadnienia wstępne w sprawach, których przedmiotem jest prawo do świadczeń odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego.
Przedmiot skargi S. I. (ustalenie związku stwierdzonych schorzeń i inwalidztwa ze służbą) nie mieści się więc w zakresie właściwości sądowoadministracyjnej, zatem w takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.