Uzasadnienie
W dniu 3 marca 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie) K. J. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Zastępcy Dyrektora Biura Finansów Komendy Głównej Policji z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], uznając je za postanowienie/decyzję o oddaleniu jego skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w sprawie dotyczącej świadczenia pieniężnego z funduszu świadczeń socjalnych dla emerytów i rencistów policyjnych.
Podniósł, że organ w niewłaściwy sposób przeprowadził postępowanie administracyjne, nie uwzględnił wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych, dokonał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, dotyczących świadczenia z funduszu świadczeń socjalnych i naruszył przepisy kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wskazanie, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] nie jest zobowiązany do wydania w sprawie stosownego aktu administracyjnego.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego pisma (postanowienia) i nakazanie organowi dokonania żądanej czynności lub wydanie stosownego aktu, zobowiązującego Komendanta Powiatowego Policji w [...] do wypłaty świadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że dotyczy ona pisma Komendy Głównej Policji z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi strony na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w przedmiocie załatwienia sprawy dopłaty do wypoczynku, zgodnie z żądaniem strony lub wydania stosownego aktu administracyjnego, w przypadku odmowy pozytywnego jej załatwienia. Organ wskazał, że przedmiotowym pismem skarga strony została rozpoznana w trybie art. 227 kpa, a skarżony organ – wbrew twierdzeniom skarżącego - nie miał obowiązku wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 104 kpa.
Organ podkreślił, że skarżący w przedmiotowej sprawie otrzymał już obszerne wyjaśnienia od organów administracji publicznej oraz wskazał, że wniosek skarżącego o przyznanie dopłaty do wypoczynku został mu zwrócony przez Komendę Powiatową Policji w [...], z uwagi na brak podstaw do jego realizacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpoznając, wniesioną skargę, Sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy).
W zaskarżonym piśmie z dnia 23 lutego 2010 r. przedstawiono stanowisko organu w sprawie, wskazując m.in., że sprawy, dotyczące dopłaty do wypoczynku nie podlegają rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej lecz w drodze czynności materialno-technicznej, polegającej na wypłacie bądź odmowie wypłaty określonego świadczenia.
Rozpoznając wniesioną skargę, należy stwierdzić, iż powyższy dokument jest w istocie odpowiedzią udzieloną skarżącemu na jego skargę z dnia 22 stycznia 2010 r., na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], w której skarżący domagał się nałożenia na ten organ obowiązku wydania stosownego aktu administracyjnego, w celu umożliwienia mu realizacji uprawnienia, wynikającego z przepisów prawa.
W ocenie Sądu udzielona skarżącemu informacja nie ma charakteru decyzji, w rozumieniu art. 107 § 1 Kpa, ani nie jest innym, niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Ponadto organ nie miał obowiązku załatwienia pisma skarżącego z dnia 22 stycznia 2010 r. w formie decyzji, czy postanowienia.
W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.