Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 15 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 706/14

Uzasadnienie

Pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. A.G., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie złożenia oświadczenia o jakim mowa w art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. Nr 185, poz. 1092), w związku z przeprowadzoną kontrolą w Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w W. w zakresie gospodarki finansami i procesem zarządzania kadrami.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że zaskarżona czynność była jedną z wielu czynności faktycznych podejmowanych w ramach postępowania kontrolnego uregulowanego w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej. Czynności, te jako podejmowane w postępowaniu kontrolnym, nie są podejmowane w postępowaniu administracyjnym, a łącznie z ich wynikiem w postaci wystąpienia pokontrolnego, czy też jego kierownika – zarówno obecnego, jak i byłego. Skoro zatem zaskarżona czynność nie odpowiada pojęciu "aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- powoływana dalej jako "ppsa"), to uznać należy, iż nie podlega ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Stosownie do art. 3 § 3 cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zaskarżona przez A.G. czynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie złożenia oświadczenia o jakim mowa w art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. Nr 185, poz. 1092) nie podlega kontroli sądu administracyjnego, bowiem nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w wyżej wymienionym art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ponadto żaden przepis szczególny nie przekazuje skarg na tego rodzaju działanie do właściwości sądu administracyjnego (por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2010r., sygn. akt I OSK 39/10 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 października 2009r., sygn. akt III SA/Łd 470/09, opublikowane w bazie orzeczeń NSA - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jej przedmiot nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy.