Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 722/15 rozpoznał skargę T. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 października 2015 r., (k-90) rozpoznał ów wniosek pozytywnie, a Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego adwokata H. T. (k- 100).
Pismem z dnia 14 grudnia 2015 r., wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 września 2015 r., oraz skargę kasacyjną. W skardze zawarte zostało żądanie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, pełnomocnik oświadczył również, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części (k-106).
Jak wynika z akt sądowych wyznaczona pełnomocnik podejmowała w imieniu skarżącego następujące czynności:
- - sporządziła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 września 2015 r., oraz skargę kasacyjną od wyroku,
- - reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 20 lipca 2016 r.,
- - przeglądała akta sprawy.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu została ustanowiona do reprezentowania interesów skarżącego już po wydaniu przez Sąd wyroku z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 722/15. Mając na uwadze charakter wyliczonych czynności dokonanych przez adwokata H. T., referendarz rozpoznający wniosek uznał, że zasadnym będzie zasądzenie wnioskodawczyni kosztów w wysokości 75% tej stawki o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a. powiększonej o podatek VAT.
Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.