Uzasadnienie
M. S. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawie z tego zakresu spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczeniu z dnia 8 czerwca 2009 r., a także kopii nadesłanych faktur i rachunków ustalono, co następuje.
Skarżąca jest studentką drugiego roku studiów stacjonarnych. Nie pracuje.
We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z rodzicami i 14 –letnią siostrą, uczennicą gimnazjum. Wnioskodawczyni mieszka w innej miejscowości niż rodzice.
Na łączny dochód w gospodarstwie domowym w wysokości 6.165,03 zł brutto składa się wynagrodzenie za pracę matki wnioskodawczyni – 3.072 zł brutto i wynagrodzenie za pracę ojca – 3.093,03 zł brutto. Rodzina ponosi następujące stałe miesięczne wydatki: czynsz za mieszkanie rodziców – 427,20 zł, energia elektryczna – 103,72 zł, telewizja i Internet – 88 zł, telefon kom. 45,02 zł, telefon stacjonarny – 23,28 zł, ubezpieczenia – 255,96 zł, wydatki na leki – 362,47 zł, opłata za mieszkanie zajmowane przez skarżącą – 328,01 zł, energia elektryczna – 38 zł, gaz – 13,50 zł, Internet 45 zł. Jako majątek wykazano mieszkanie o powierzchni 62 m2 (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu) oraz samochód Seat Cordoba z 2002 r. Wnioskodawczyni oraz pozostałe osoby we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnych oszczędności.
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko zwolnienie od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczeniu z dnia 8 czerwca 2009 r. stwierdzić należy, że skarżąca spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawczyni pozostaje na utrzymaniu rodziców. Dochód netto w 4-osobowym gospodarstwie domowym wynosi około 4.400 zł. Wydatki rodziny stanowią kwotę 1.730,16 zł. Kwota jaka pozostaje po odliczeniu wydatków, w przeliczeniu na jedną osobę wynosi około 670 zł netto. Uwzględniając konieczność ponoszenia wydatków na codzienne utrzymanie stwierdzić należy, że środki, jakimi dysponuje strona nie pozwalają na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.