Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2015 r., (k-53) odrzucił skargę K. G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zamianę lokali.
Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 3 września 2015 r., (k-35) rozpoznał ów wniosek pozytywnie, a Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego adwokata K. P. (k-46).
Po wydaniu postanowienia z dnia 23 października 2015 r., pełnomocnik wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały one opłacone przez jego mocodawcę ani w całości ani w części (k-61). Oświadczył, że pomoc polegała w szczególności na zapoznaniu się z aktami sprawy, kontakcie oraz rozmowie ze skarżącym oraz udzieleniu mu informacji co do niezachowania wymogów formalnych warunkujących skuteczne wniesienie skargi do sądu.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z oświadczenia pełnomocnika wyznaczonego z urzędu wynika, że adwokat K.l P. świadczył w toku postępowania na rzecz K. G. pomoc prawną polegającą w szczególności na zapoznaniu się z aktami sprawy, kontakcie oraz rozmowie ze skarżącym. Fakt przeglądania akt sprawy potwierdza informacja na obwolucie akt ze wskazaniem daty przeglądania akt, to jest 10 października 2015 r.
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również fakt, że pełnomocnik została ustanowiona przed wydaniem postanowienia w pierwszej instancji, postanowiono jak w sentencji.