Uzasadnienie
R. C. zarejestrował się w urzędzie pracy w dniu [...] maja 2002 r. Z tym dniem Starosta Powiatu W. decyzją z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] przyznał mu status osoby bezrobotnej i jednocześnie odmówił przyznania prawa do zasiłku z powodu niespełnienia wymagań przewidzianych w art. 23 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.).
W dniu [...] czerwca 2004 r. Prezydent [...] decyzją nr [...], na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 i art. 9 pkt 144 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99. poz. 1001) i art. 104 kpa, orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2004 r. z powodu niestawienia się w wyznaczony terminie w Urzędzie Pracy [...] i niepowiadomienia w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
R. C. w odwołaniu z dnia 12 lipca 2004 r., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając organowi wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Stwierdził, że decyzja z dnia [...] czerwca 2004 r. pozbawia go prawa do ponownej rejestracji przed upływem trzech miesięcy. Podał, że w wyznaczonym dniu tj. [...] czerwca 2004 r. stawił się w urzędzie pracy i poinformował o osiągnięciu, w okresie poprzedzających trzech miesięcy, dochodu z tytułu umowy o dzieło zawartej w dniu 1 marca 2004 r.
W dniu [...] września 2004 r. Prezydent [...] wydał postanowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 149 § 1 kpa, o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie utraty przez R. C. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2004 r. Decyzją z tego samego dnia o nr [...], na podstawie art. 145 i 151 § 1 kpa w związku z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 33 ust. 4 pkt 1, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, uchylił decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] i orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2004 r. z powodu podjęcia zatrudnienia.
R. C. w odwołaniu z dnia 4 października 2004 r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W skardze do Sądu, skarżący wniósł o uchylenie wyżej powołanej decyzji oraz pkt 2 decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] września 2004 r. nr [...] z powodu naruszenia prawa. Zdaniem wnoszącego skargę, organ wadliwie zastosował przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wobec stanu faktycznego zaistniałego przed wejściem w życie jej przepisów. Ponadto podniósł, że nie był poinformowany, że wykonywanie umowy o dzieło powoduje utratę statusu osoby bezrobotnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z argumentacją zbieżną z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, ale z powodów całkowicie odmiennych, aniżeli podniesiono w skardze. Zezwala na to treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a mianowicie sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
R. C. wniósł w przewidzianym prawem terminie, za pośrednictwem Prezydenta [...], odwołanie do Wojewody [...] od decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...]w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Mimo tego, Prezydent [...] uruchomił tryb pozainstancyjny, wznawiając w dniu [...] września 2004 r. postępowanie w sprawie.
W świetle przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nie może budzić wątpliwości, że jeżeli od decyzji wydanej przez organ I instancji zostało wniesione odwołanie, to powinno być ono załatwione w trybie przepisów rozdziału 10 kpa o odwołaniach. Tryb odwoławczy w przepisach tego kodeksu ma pierwszeństwo przed trybem nadzoru obejmującym między innymi wznowienie postępowania. Zgodnie, bowiem z art. 145 § 1 kpa, wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną.
Tok instancyjny jest, zgodnie z art. 15 kpa logicznym następstwem organizacji postępowania administracyjnego. Wobec tego, do czasu jego wyczerpania nie powinny być podejmowane działania zmierzające do usunięcia nieprawidłowości w decyzji środkami pozainstancyjnymi, w tym w drodze wznowienia postępowania.
Decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] września 2004 r. nr [...] została zatem wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 145 § 1 kpa i 127 § 2 kpa w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Wojewoda [...], utrzymując w mocy powołaną wyżej decyzję, także rażąco naruszył prawo (art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.