Uzasadnienie
Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własny rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] o potrąceniu E.K. 1/30 uposażenia miesięcznego za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności w służbie w okresie od dnia [...] sierpnia 2017 r. do dnia [...] września 2017 r., któremu nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
E.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższy rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości, tj. potrącenia jej uposażenia za rzekomą nieobecność w służbie, a w przypadku gdyby takie potrącenie zostało już dokonane – jego zwrotu przez Komendanta Głównego Policji do czasu wydania prawomocnego orzeczenia w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu (decyzji - rozkazu personalnego) lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
Należy zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie wobec skarżącej została już potrącona część uposażenia miesięcznego za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności w służbie w dacie określonej w rozkazie personalnym Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], któremu nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Zatem orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest w takim przypadku bezprzedmiotowe, nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności, wskutek wykonania przedmiotowego rozkazu personalnego.
Skutki kwestionowanego przez skarżącą rozkazu personalnego mogą być zatem zniwelowane jedynie przez orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uwzględniające skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania rozkazu personalnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 896/08, z dnia 1 października 2013 r., sygn. akt I OSK 2149/13 i z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I OSK 2171/14 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 827/15, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponadto należy podnieść, że rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego Sąd nie bada jego zgodności z prawem, a jedynie ocenia czy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Takich zaś okoliczności skarżąca nie przedstawiła.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.