Uzasadnienie
Stan sprawy przedstawia się następująco.
Wnioskiem z dnia 22 grudnia 2000 r. E. P. zwróciła się do [...] Kuratora Oświaty o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239 ze zm.). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] [...] Kurator Oświaty, na podstawie art. 9g ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) powołał Komisję Kwalifikacyjną dla E. P., jako nauczyciela ubiegającego się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego. Na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2001 r. Komisja Kwalifikacyjna udzieliła E. P. akceptacji stwierdzając, że złożona przez nią dokumentacja spełnia wymagania formalne i kwalifikacyjne.
Komisja Dyscyplinarna dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...], na podstawie art. 80 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy Karta Nauczyciela oraz § 22 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998 r. w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego (Dz. U. z 1998 r. Nr 15, poz. 64), postanowieniem z dnia [...] czerwca 2001 r. wszczęła postępowanie dyscyplinarne w stosunku do E. P. w związku z obwinieniem o uchybienie godności zawodu nauczyciela polegającym na przedłożeniu Komisji Kwalifikacyjnej we wniosku o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego materiałów, które nie powstały pod kierownictwem E. P. oraz sfałszowanie niektórych protokołów sprawozdania z przebiegu pracy zawodowej.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r. [...] Kurator Oświaty, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 9b ust. 4 pkt 3 i 9b ust. 7 pkt 3 cyt. ustawy Karta Nauczyciela, zawiesił postępowanie w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego E. P. Wyrokiem z dnia [...] października 2004 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w G. w [...] Wydziale Grodzkim uznał oskarżoną E. P. za winną tego, że w okresie od września 2000 r. do lutego 2001 r. w G. działając w ramach z góry powziętego zamiaru w celu uzyskania tytułu nauczyciela dyplomowanego, wspólnie i w porozumieniu z mężem – S. P. podrobiła protokół nr [...] z dnia [...] września 1998 r. z posiedzenia Rady Pedagogicznej Szkoły w G., a nadto podrobiła protokół nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. z posiedzenia ww. rady a następnie ww. protokoły wraz z podrobionym protokołem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. z posiedzenia Rady Pedagogicznej Gimnazjum nr [...] w G. oraz wraz z przerobionym świadectwem nr [...] ukończenia Studium Podyplomowego w O. poprzez usunięcie zapisu o treści "w szkole podstawowej" przedłożyła w Kuratorium Oświaty w O. jako autentyczne, co stanowi występek z art. 270 § 1 Kodeksu Karnego w zw. z art. 12 Kodeksu Karnego i za to, na podstawie art. 270 § 1 Kodeksu Karnego wymierzył oskarżonej karę 100 (stu) dziennych stawek grzywny, wysokość jednej stawki określając na kwotę 10 (dziesięciu) złotych.
Orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] Komisja Dyscyplinarna dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...], działając na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112), postanowiła uznać E. P. winną tego, że w przedłożonej dokumentacji w Kuratorium Oświaty w O. w celu uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego umieściła podrobione dokumenty w postaci protokołów Rady Pedagogicznej, przez co uchybiła godności zawodu nauczyciela i obowiązkom nauczyciela określonym w art. 6 cyt. ustawy Karta Nauczyciela i na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy wymierzyć karę dyscyplinarną zwolnienia z pracy.
[...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], na podstawie art. 97 § 2 w związku z art. 104 § 1 i § 2 i art. 105 § 1 cyt. ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 9b ust. 6 cyt. ustawy Karta Nauczyciela postanowił podjąć i umorzyć postępowanie w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego E. P. zawieszone postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r.
Od powyższej decyzji E. P. złożyła odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu.
W dniu [...] września 2005 r. Minister Edukacji Narodowej i Sportu wydał decyzję nr [...], którą po rozpatrzeniu odwołania E. P., uchylił decyzję z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w części dotyczącej umorzenia postępowania i odmówił nadania E. P. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu tej decyzji Minister Edukacji Narodowej i Sportu stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki umorzenia postępowania wszczętego na wniosek E. P., a żądanie strony jest bezzasadne.
E. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1989/05, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2005 r. W uzasadnieniu wyroku podniesiono, iż organ I instancji dokonał podjęcia zawieszonego postępowania w decyzji z dnia [...] maja 2005 r., w której jednocześnie umorzył postępowanie w sprawie nadania E. P. stopnia nauczyciela dyplomowanego z rażącym naruszeniem prawa (art. 97 § 2 Kpa i art. 101 § 3 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa). W ww. uzasadnieniu podniesiono również, że organ II instancji uchylając decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2005 r. jedynie w części dotyczącej umorzenia postępowania i odmawiając Skarżącej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego także rażąco naruszył prawo art. 138 § 1 pkt w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. nr [...] [...] Kurator Oświaty podjął zawieszone postępowanie wszczęte na wniosek E. P..
E. P. złożyła zażalenie na postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] października 2006 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Minister Edukacji Narodowej utrzymał zaskarżone postanowienie [...] Kuratora Oświaty w mocy.
Od powyższego postanowienia skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2067/07 oddalił skargę. [...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] na podstawie art. 105 § 1 Kpa umorzył postępowanie dotyczące nadania E. P. stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż skarżąca nie jest nauczycielem w rozumieniu ustawy Karta Nauczyciela i nie podlega jej przepisom; tak więc zdaniem organu, postępowanie w jej sprawie jest bezprzedmiotowe.
Od powyższej decyzji E. P. złożyła odwołanie.
Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 9b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.
W uzasadnieniu wskazał, iż w ocenie organu II instancji, nie zachodzi przesłanka do umorzenia postępowania przez organ I instancji na podstawie art. 105 § 1 Kpa. Zgodnie bowiem z treścią art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy. Brak przesłanki do uwzględnienia żądania strony nie czyni postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu przepisu art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W przeciwieństwie do bezprzedmiotowości postępowania, bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do jej istoty, a nie może prowadzić do umorzenia postępowania, ponieważ jest to niezgodne z prawem uchylanie się organu administracji od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Zdaniem Ministra Edukacji Narodowej w przedmiotowej sprawie istnieje natomiast bezzasadność żądania strony. Zgodnie bowiem z przepisami art. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 Nr 97 z późn. zm.), ustawie podlegają nauczyciele, wychowawcy i inni pracownicy pedagogiczni zatrudnieni w szkołach, przedszkolach i placówkach oraz zakładach kształcenia i placówkach doskonalenia nauczycieli określonych w ust. 1 i 1a tego przepisu. Stosownie zaś do postanowień art. 9b ust. 1 stopień awansu zawodowego można nadać osobie zatrudnionej na stanowisku nauczyciela, spełniającej przesłanki, określone w tym przepisie.
Natomiast E. P., zgodnie z orzeczeniem Komisji Dyscyplinarnej dla nauczycieli przy Wojewodzie [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], została zwolniona z pracy. Natomiast, jak to wynika z zaświadczenia o zatrudnieniu z dnia [...] lutego 2009 r., od dnia 22 czerwca 2005 r. do 31 grudnia 2008 była zatrudniona w Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w G. na stanowisku specjalisty do spraw administracyjnych, a od 1 stycznia 2009 r. jest zatrudniona w Powiatowym Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli i Poradnictwa Psychologiczno – Pedagogicznego w G. na stanowisku specjalisty do spraw administracji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. P. podniosła, że w dniu 19 lutego 2001 r. otrzymała zaświadczenie o akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej, które stanowi podstawę do nadania stopnia awansu nauczyciela dyplomowanego. Nadto wskazała, że wniosek o wszczęcie postępowania złożyła 28 października 2000 r., i wtedy spełniała wszystkie wymogi; obowiązujący, jej zdaniem, był stan prawny na dzień 16 lutego 2001 r.
Skarżąca zwróciła się także do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uznanie jej argumentów i spowodowanie wydania jej aktu nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, na co czekała 8 lat oraz poinformowała, że w najbliższym czasie wraca do zawodu nauczyciela; nikt nie zabrał jej takich uprawnień a tym samym nie pozbawił wykonywania zawodu.
W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.
Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpoznając skargę E. P. pod tym kątem, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Warunkiem nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w myśl art. 9 ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela w związku z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 tej ustawy, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela za okres stażu oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Podkreślić przy tym należy, że organ podejmujący decyzję w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego związany jest stanowiskiem komisji w sprawie udzielenia bądź nieudzielania nauczycielowi akceptacji. Nauczycielowi, który nie spełnia powyższych warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego w drodze decyzji administracyjnej, ze wskazaniem warunków, których nauczyciel nie spełnia (art. 9b ust. 6 w zw. z art. 9b ust. 1 i ust. 4 pkt 3 karty Nauczyciela).
Wskazać jednak należy, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela (Dz. U. z 2006 r., nr 97 poz. 674 ze zm.), ustawie podlegają nauczyciele, wychowawcy i inni pracownicy pedagogiczni zatrudnieni w szkołach, przedszkolach i placówkach oraz zakładach kształcenia i placówkach doskonalenia nauczycieli określonych w ust. 1 i 1a tego przepisu.
Bezspornym jest, iż w dniu 22 grudnia 2000 r., do [...] Kuratora Oświaty wpłynął wniosek E. P., o podjecie postępowania kwalifikacyjnego na stopień awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, która w tym czasie była zatrudniona na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w G. Skarżąca w tym czasie spełniała warunki uprawniające do złożenia wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. Na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2001 r. Komisja Kwalifikacyjna udzieliła skarżącej akceptacji, stwierdzając, że złożona rzez nią dokumentacja spełnia wymogi formalne i kwalifikacyjne.
Wobec stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1989/05 nieważności decyzji Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], [...] Kurator Oświaty przystąpił do rozpatrzenia sprawy ponownie.
Skarżąca została wezwana pismem z dnia [...] października 2007 r. do przedłożenia aktualnego zaświadczenia o zatrudnieniu. W uzasadnieniu wezwania zostało podniesione, że zapis art. 9b ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela operuje pojęciem "nauczyciel", które jest zdefiniowane w art. 3 pkt 1 ustawy karta Nauczyciela, zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o nauczycielach bez bliższego określenia – rozumie się przez to nauczycieli, wychowawców i innych pracowników pedagogicznych zatrudnionych w przedszkolach, szkołach i placówkach wymienionych w art. 1 ust. 1 i 1a ustawy Karta nauczyciela.
E. P. nie przedłożyła stosownego zaświadczenia o zatrudnieniu jednocześnie stwierdziwszy, iż wezwanie do przedłożenia stosownego zaświadczenia jest nieuzasadnione i nie ma wpływu na sprawę, gdyż obowiązujący był stan prawny na dzień 19 lutego 2001 r.
Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy zaświadczeń Powiatowego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli i Poradnictwa Psychologiczno – Pedagogicznego z dnia [...] stycznia 2009 r. i [...] lutego 2009 r. E. P. od dnia 22 czerwca 2005 r. do 31 grudnia 2008 r. była zatrudniona w poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w G. na stanowisku specjalisty do spraw administracji. Wobec faktu, iż skarżąca od dnia 22 czerwca 2005 r. nie jest zatrudniona jako nauczyciel – prawidłowo przyjęły organy obu instancji, iż nie można jej nadać stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, bowiem stosownie do treści art. 9b ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela, stopień awansu zawodowego można nadać osobie zatrudnionej na stanowisku nauczyciela, spełniającej przesłanki określone w tym przepisie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.