Uzasadnienie
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Każde pismo strony (w tym również i skarga) powinno zawierać, między innymi, podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Sąd odrzuca postanowieniem skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.).
P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uchylającą decyzję Prezydenta m. W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] (o odmowie udostępnienia informacji publicznej) i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Powyższa skarga nie została jednakże podpisana własnoręcznie przez skarżącego. Natomiast niepodpisanie skargi jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony na wezwanie wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wobec powyższego Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 11 maja 2016 r. wezwała skarżącego do podpisania skargi, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Pismo Sądu z 12 maja 2016 r., stanowiące wykonanie wskazanego wyżej zarządzenia, zostało doręczone skarżącemu 19 maja 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Jednak w zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu, co stanowi obligatoryjną podstawę odrzucenia skargi.
Dodać również należy, że skarżący uchybił trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 12 lutego 2016 r., stąd też termin do wniesienia skargi upłynął 14 marca 2016 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę 14 kwietnia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.