Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 775/14, przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie zwrócono się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Pismem z dnia 30 lipca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata A. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. oddalił skargę Z. Z. na wskazaną w sentencji decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Przedmiotowy wyrok został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 grudnia 2014 r.
W piśmie z dnia 12 stycznia 2015 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik poinformował Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W piśmie tym pełnomocnik zawarł jednocześnie wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały przez skarżącego opłacone w całości ani w części. W dniu 12 lutego 2015 r. przekazano do akt spawy dowód doręczenia skarżącemu przesyłki pocztowej zawierającej odpis przedmiotowej opinii.
Rozpoznając wniosek należy zważyć, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji- 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.